pierwszych dni lipca, a osobniki wysadzone były różne pod względem 

 wielkości i pokroju. 



Rzecz oczywista, że i kwitnienie osobników F^ nie nastąpiło 

 jednocześnie, nawet w przybliżeniu, gdyż pierwsze rośliny zakwitły 

 w pierwszych dniach lipca, ostatnie zaś — na początku września. Mie- 

 szańce drugiego pokolenia przekroczyły zatem w obie strony pory 

 kwitnienia form rodzicielskich, które zakwitły tego roku 15 lipca (Langs- 

 dorffii) i 20 lipca (Sanderae). Zjawisko to daje się wyjaśnić segre- 

 gacją czynników kumulatywnych, które warunkują porę kwitnienia roś- 

 lin, podobnie jak u opisanych przez Malinowskiego (15) mieszań- 

 ców Nleotiaîia tabacum var. atropurpurea X N. sîlvestris. Owoce 

 najpóźniej zakwitających roślin nie zdążyły dojrzeć przed mrozami. 

 Wprawdzie normalny rozwój owocu, zapylonego w połowie lata, trwa 

 około 6 tygodni, lecz ku jesieni musi on trwać dłużej, dlatego też 

 owoce, pochodzące z zapylenia kwiatów d. 3- go września, były 

 zupełnie zielone w pierwszych dniach listopada, gdy spadły pierwsze 

 śniegi. 



Ogólny pokrój roślin, wysokość ich i rozgałęzienie przed- 

 stawiały również znaczną różnorodność typów. Spotykałam rośliny, 

 wyższe od N. Sanderae o jej typowem rozgałęzieniu „wieloosiowem," 

 lub też posiadające „jednoosiowe" rozgałęzienie N. Langsdorffii. Zrzad- 

 ka występowały rośliny posiadające wysokość, dochodzącą aż do 180 

 cm., ą zatem przekraczające wzrostem formy rodzicielskie, przeważały 

 jednak formy pośrednie pod względem wzrostu; zdarzały się też dwa 

 typy roślin nizkich: jedne z nich posiadały wyraźnie, wykształconą oś 

 główną i słabe rozgałęzienia, jak N. Langsdorffii, tylko były niższe 

 od tej rośliny (wysokość ich wynosiła około 50 cm.); inne były jeszcze 

 niższe (około 40 cm.) i pokrój ich był krzaczasty; posiadały one krót- 

 ki pęd główny i gęsto rozgałęzione pędy boczne, tworząc w całości 

 charakterystyczne, zbite. kule, obsypane kwiatami. 



Wprawdzie nie studjowałam specjalnie czynników, wywołujących 

 rozmaity pokrój, wielkość i rozgałęzienie drugiego pokolenia mieszań- 

 ców, jednakże bijąca w oczy różnorodność form tu spotykanych narzu- 

 ca wprost pogląd, że dane typy przedstawiają kombinacje, 

 które powstały drogą rozszczepienia pewnej ilości czynników, 

 warunkujących wysokość i rodzaj rozgałęzienia. 



Przypuszczenie powyższe potwierdzają też obserwacje, poczynio- 

 ne na potomstwie poszczególnych roślin F^, które rozmnożyłam drogą 

 samozapylenia. Chociaż przy wyborze roślin F^ na nasiona kierowa- 

 łam się przedewszystkiem barwą kwiatu, jednakże i pokrój ogólny roślin 



56 



