zwracał niejednokrotnie moją uwagę, to też śledziłam go w pokoleniacti 

 następnych. Stwierdziłam, że pewne rośliny wysokie, rozgałęzione jak 

 N. Langsdorffii, bądź utrzymywały się w typie, bądź też rozszczepiały 

 się, lecz tylko co do wielkości, zacłiowując typ rozgałęzienia. Nizkie 

 krzaczaste osobniki o rozgałęzieniu N. Sanderae również utrzymywa- 

 ły się w typie, nie dając wysokicłi, ani też odmiennie rozgałęzionycłi 

 roślin. Te obserwacje przemawiają na korzyść przypuszczenia, że 

 wysokość roślin zależy od specjalnycti czynników kumulatywnycłi, 

 rozdzielonycłi w obu genotypacłi rodzicielskich. Najwyższe osobniki 

 drugiego pokolenia mieszańców posiadają zapewne czynniki te w naj- 

 większej ilości, najniższe zaś przedstawiają typy, najuboższe genetycz- 

 nie w stosunku do tej cechy. Rozgałęzienie obu typów — jako na- 

 dające charakterystyczny wygląd roślinie — posiada przypuszczalnie 

 również swoje określone czynniki. 



Obserwacje powyższe stoją w sprzeczności z danemi E a s t'a (5) 

 dotyczącemi mieszańców N. Langsdorffii X N. alata: F^ jest jedno- 

 lite, w F2 jednak według tego autora, niema segregacji na wy- 

 raźne typy, tylko występują nieznaczne wahania wysokości roślin. 



Barwa kwiatów w i^2 



W drugiem pokoleniu mieszańców zaobserwowałam bardzo zło- 

 żone rozszczepienie dotyczące barw, których rozmaitość była dla mnie 

 wprost niespodzianką. Oprócz barw obu roślin rodzicielskich, które 

 wystąpiły w nieznacznej liczbie, pojawiły się bądź barwy nowe, które 

 v/idocznie pozostawały utajone, bądź też nowe kombinacje barw roślin 

 rodzicielskich, rozmieszczone w sposób odmienny. Pomiędzy roślinami 

 F2, które w liczbie około tysiąca egzemplarzy obserwowałam na polu 

 doświadczalnem, trudno było znaleźć dwa osobniki zupełnie jednakowe. 

 O tem, aby móc ustalić w tem pokoleniu jakieśkolwiek stosunki licz- 

 bowe, nie było zupełnie mowy. Badanie drugiego pokolenia mieszań- 

 ców musiało się ograniczyć do zorjentowania się ogólnego w rozmai- 

 tości barw i dokładnego opisania, oraz określenia barwy kwiatów kil- 

 kuset osobników, oraz namalowania kilkudziesięciu charakterystycznych 

 typów kwiatów. Osobniki charakterystyczne postanowiłam izolować 

 i rozmnożyć przez samozapylenie, gdyż tą drogą spodziewałam się 

 zbadać, jakie czynniki i w jakiej hierarchji wywołują zabarwienie 

 korony kwiatowej. 



Przystępuję obecnie do opisania główniejszych typów zabarwie- 

 nia korony kwiatów i^j- 



57 



