Opisane wyżej typy kwiatów dają zaledwie słabe wyobrażenie 

 o rozmaitości barw i odcieni, oraz o sposobie rozmieszczenia barwi- 

 ków na koronie. Lecz nawet tak złożone rozszczepienie rzuca pewne 

 światło na skład genetyczny typów rodzicielskicłi. Możemy mianowicie 

 na jego zasadzie wysnuć wnioski następujące: 



I** Oprócz barwika czerwonego (antocjanu) korony N. Sanderae, 

 oraz zielonego (cłilorofilu) wniesionego przez N. Langsdorffii, wystą- 

 pił tu jeszcze barwik antocjanowy fioletowy, który musiał być zawar- 

 ty w N. Sanderae, lecz w utajeniu, jest zatem przypuszczalnie tiypo- 

 statyczny w stosunku do czerwonego. 2" W zygotacłi, w którycłi 

 niema ani czynników barwy zielonej, ani też barwików antocjanowych, 

 musi ujawnić się w ich nieobecności jakieś podłoże — takie zygoty po- 

 siadają kwiaty białe. 3" Obecność barwy czerwonej, względnie fiole- 

 towej w kwiecie nie może być wywołana przez jeden tylko czynnik. 

 Występują tu różne odcienie tych dwóch barw, a zatem, obok czerwo- 

 no-fioletowej, ciemno i blado-różowa korona, obok fioletowej — odcień 

 blado-lila, i t. d. Możemy tu więc przypuścić albo istnienie kilku czyn- 

 ników kumulatywnych, wywołujących różne odcienie barw, jak stwier- 

 dziła Tinę Tammes dla kwiatów Linum (24) albo też specjalnych 

 czynników, warunkujących intensywność zabarwienia korony, podobnie, 

 jak to stwierdzili Bateson (2) i Punnet dla kwiatów groszków pa- 

 chnących. 4" Barwiki — czerwony, fioletowy, zielony, oraz w nie- 

 obecności ich — kwiat biały, kombinować się też mogą ze sobą w roz- 

 maity sposób. Rozpatrując pod mikroskopem skrawki koron, stwierdzi- 

 łam, że korona „bronzowa" nie posiada specjalnego barwika bron- 

 zowego, lecz barwiki czerwony, zielony i fioletowy występują obok 

 siebie rozmieszczone mozajkowo w takim kwiecie. Kwiaty „herbacia- 

 ne" przedstawiają kombinację kremowego (osłabiony zielony, czyli ziarna 

 chlorofilu w mniejszej Uczbie) z barwikami soku komórkowego lila 

 i różowym. Kwiaty barwy ceglastej posiadają, oprócz czerwonego 

 i fioletowego barwika soku komórkowego, również ziarna chlorofilu 

 w koronie i t. d. Kombinacje barwików są więc liczne. 5^ Przybywa 

 tu jeszcze inna grupa czynników, których obecność czyni proces roz- 

 szczepienia, zachodzący w F^, jeszcze bardziej zawiłym. Są to mia- 

 nowicie czynniki, rozmieszczające barwiki w koronie kwiatu. W jed- 

 nych kwiatach mamy barwik czerwony, lub fioletowy, występujący 

 na całej zewnętrznej i wewnętrznej stronie wraz z rurką korony, 

 w innych jest on nieobecny tylko w rurce korony, ale obecny w lejkowa- 

 tej części korony wewnątrz ł zewnątrz, kiedyindziej mamy wewnętrzną 

 tylko stronę zabarwioną, lub naodwrót tylko zewnętrzną i t. d. 



59 



