zytywny, gen barwy fioletowej F, który występuje homozygotycznie 

 w roślinie K» 14. Wzór genetyczny tej rośliny był zatem Cc FF, roś- 

 liny potomne o koronach czerwonych posiadały wzór CC FF \ Cc FF, 

 o fioletowych zaś — cc FF. 



II. Potomstwo drugiego osobnika F2 o kwiatach czerwonych. 



Wzięty do samozapylenia osobnik N» 7 przedstawiał się zewnę- 

 trznie tak samo, jak Nï 14, t, j. miał kwiaty ciemno-czerwone, za- 

 barwione jednostajnie, lecz różnił się od niego składem genetycznym. 

 W potomstwie nie wystąpiły rośliny o koronach fioletowych, gdyż roś- 

 lina Nî 7 była homozygotą w stosunku do genu C; natomiast ujawni- 

 ły się różnice w rozmieszczeniu barwika. Większość osobników tej 

 linji posiadała barwik rozmieszczony w koronie tak samo, jak roślina 

 macierzysta, niektóre zaś wyróżniały się brakiem barwików antocjano- 

 wych w rurce korony, która zatem w tych kwiatach była zielona z za- 

 ledwie dostrzegalnemi śladami barwika czerwonego. Na 39 osobników 

 z barwną rurką korony wystąpiło 15 roślin o rurce kwiatowej zielonej. 

 Stosunek ten zbliża się do stosunku teoretycznego 3:1, rozszczepienie 

 więc daje się sprowadzić do gry jednej pary czynników. 



III. Potomstwo osobnika F2 o kwiatach blado-lila. 



Roślina F2, oznaczona jako Nî 24, posiadała kwiaty blado-lila 

 (N» 503A Code de Couleurs) Przy samozapyleniu okazała ona płod- 

 ność niezupełną, gdyż każdy z dwóch otrzymanych owoców zawierał 

 niewielką liczbę nasion. W potomstwie tej rośliny (linja 24/53) wystą- 

 piły dwa typy osobników, pierwsze z nich kwitły, jak roślina macierzysta, 

 drugie zaś miały kwiaty białe. Roślina ta była więc heterozygotą 

 w stosunku do czynnika barwy kwiatu; rozszczepienie jej potomstwa 

 daje się sprowadzić do stosunku genetycznego 3:1. Mianowicie oba 

 owoce razem dały trzydzieści trzy rośliny, z których 23 miało kwiaty 

 lila, zaś dziesięć — kwiaty białe, zamiast przewidywanych teoretycz- 

 nie 24,75 barwnych na 8,25 białych. 



IV. Potomstwo osobnika F2 o kwiatach blado-lila z rdzawym nalotem. 



Kwiaty rośliny F2, oznaczonej N» 33, posiadają wewnętrzną powierz- 

 chnię korony blado-lila (N» 503A Code de Couleurs) jak roślina macierzy- 

 sta Ni 24, lecz na stronie zewnętrznej posiadają nalot rdzawy (Tabl. VIII 

 fig. 10). Na skrawka mikroskopowych nalot ten przedstawia się, jako 

 rozcieńczony blado-czerwony barwik, wypełniający niektóre komórki 



62 



