gorje: 1) o kwiatach różowych, jak i^g i nieco ciemniejszych — razem 

 w liczbie 13 osobników, 2) o kwiatach lila w liczbie 4 osobników 

 i 3) o kwiatach białych w liczbie 5 osobników. 



Rozszczepienie powyższe nie może być uważane za typowe mendlo- 

 wanie dwóch par cech, gdyż na to liczba roślin o kwiatach białych jest 

 zbyt duża, stanowi bowiem w przybliżeniu ^|^ wszystkich osobników, za- 

 miast oczekiwanej Vig"^]- '^^ nazbyt znaczna przewaga biało-kwitną- 

 cych osobników nie może być złożona na karb małej liczby ogólnej 

 roślin linji 22/28. Nadto badanie mikroskopowe kwiatów różowych — 

 ciemniejszych i jaśniejszych — ujawniało zawsze, obok komórek 

 z czerwonym sokiem, pewną ilość komórek z sokiem fioletowym, co 

 nasunęło mi myśl, że we wszystkich roślinach czerwono lub różowo 

 kwitnących musi być zawarty czynnik F obok czynnika C. Czynnik F 

 zatem nłetylko wywołuje barwę fioletową, ale jest niezbędnym genem 

 dla rozwoju barwików antocjanowych wogóle. Na jego podłożu do- 

 piero ujawnia swe działanie czynnik C, zmieniając barwę fioletową 

 na czerwoną. Na 16 kombinacji występuje 9 takich zygot, posiadają- 

 cych oba alleloniorfy pozytywne. Fi C. W trzech przypadkach wystę- 

 puje czynnik F w nieobecności C — i takie rośliny posiadają kwiaty 

 lila. Trzy zygoty otrzymują w nieobecności F czynnik C; jak wynika 

 z założenia powyższego, czynnik O w tej konstrukcji genotypicznej 

 ujawnić się nie może, to też pozostaje utajony w białokwitnących 

 roślinach; ostatnia kombinacja przedstawia również białokwitnącą roś- 

 linę, lecz pozbawioną obu allelomorfów dodatnich. Otrzymujemy za- 

 tem stosunek genetyczny 9 (różowych, ciemniejszych i jaśniejszych, 

 czyli homozygot i heterozygot): 3 (lila): 4 (czyli 3 + 1 białych). 

 Podobnie, jak w linji 19/27, tak i tu, występują osobniki białokwit- 

 nące, jednolite pod względem fenotypu, ale różne genotypicznie, 

 zjednoczone we wspólną kategorję. Zestawienie liczb doświadczal- 

 nych z teoretycznemi wykazuje zupełną zgodność, co przemawia na 

 korzyść rozwiniętego wyżej uzasadnienia (Tabela II). 



Ta obserwacja, dotycząca podłoża, na jakiem może się ujawnić 

 czynnik C, znalazła zastosowanie również przy opracowywaniu roz- 

 szczepień innych linji trzeciego pokolenia mieszańców, gdzie też zna- 

 lazła potwierdzenie. Zjawisko powyższe przypomina badania Bateson'a 

 (2) i Punnett'a nad krzyżowaniem rozmaitych ras groszku pachnącego 

 (Lathyrus odoratus), gdzie czynnik barwy czerwonej M ujawnia się 

 na podłożu C (chromogen), a dopiero oba te czynniki razem są nie- 

 zbędne dla ujawnienia się czynnika B, wywołującego zmianę barwy 

 czerwonej na fioletową. W nieobecności czynnika i? zygota ma 



66 



