kiem komórkowym. Mozajkowe rozmieszczenie ziarn chlorofilu i obu bar- 

 wików antocjanowych w tkance kwiatu sprawia, że barwa korony jest 

 wszędzie w przybliżeniu jednostajną. Roślina, w mowie będąca, nie mogła 

 być poddana analizie genetycznej, gdyż okazała się całkowicie bezpłodną. 



Barwa kwiatu „herbaciana", która wystąpiła w drugiej roślinie, 

 nie jest również wywołana przez jakiś specjalny barwik, ukryty 

 w jednej z form rodzicielskich; była ona również poddana ba- 

 daniu mikroskopowemu, które ustaliło, że nowa barwa korony powsta- 

 ła jako kombinacja osłabionego barwika zielonego, pochodzącego od 

 X. Langsdorffii, z różowym (blado-czerwonym), oraz lila (blado-fiole- 

 towym) barwikiem soku komórkowego. Na skrawkach widzimy, że 

 ziarna chlorofilu, występujące niezbyt licznie na całej grubości korony, 

 grupują się najobficiej w środkowej części tkanki, zaś ku obu powierz- 

 chniom — wewnętrznej i zewnętrznej — liczba ich się zmniejsza. Sok 

 niektórych komórek bliżej zewnętrznej powierzchni, oraz do połowy 

 grubości korony ma odcień blado-różowy, zaś bliżej wewnętrznej po- 

 wierzchni rozrzucone są komórki, posiadające barwę blado-lila; oba 

 barwiki antocjanowe jednak są bardzo silnie rozcieńczone, większość 

 komórek tkanki nie posiada wogóle soku barwnego. 



Roślina o kwiatach „herbacianych", oznaczona w F^ jako Ks 23; 

 została rozmnożona przez samozapylenie i dała w F^ (linja 23/33) 

 rozszczepienie na następujące fenotypy: 



1) Wystąpiło 29 osobników o kwiatach „herbacianych", mniej 

 więcej zbliżonych do rośliny F^, 



2) 13 osobników zielono kwitnących o jaśniejszych lub ciemniej- 

 szych koronach, oraz 



3) 8 osobników o kwiatach różowo-lila, lub blado-lila o czys- 

 tym tonie wewnątrz, na wyraźnem zielonem podłożu, widocznem od 

 strony zewnętrznej korony. 



Dla wyjaśnienia, drogą jakiego rozszczepienia pojawiły się wy- 

 mienione typy osobników, oraz dla uzasadnienia stosunków liczbowych, 

 musimy przyjąć, że roślina F^ była heterozygotą w stosunku do obu 

 czynników barwików antocjanowych, a więc w stosunku do czynnika F, 

 wywołującego barwę fioletową, oraz czynnika C, zmieniającego ją na 

 czerwoną. Oba te czynniki jednak warunkują intensywną barwę tylko 

 w obecności czynników i^ i I2, które nie występują w całej 

 omawianej linji 23/33. Dlatego też gen i^ wywołuje tylko barwę biado- 

 liła, a gen C bladą różowo-lila barwę soku komórkowego. Prócz 

 tych dwóch czynników, warunkujących występowanie barwików 

 antocjanowych, istnieje w roślinie F^ inny jeszcze czynnik barwy 



77 



I 



