1) Roślin o kwiatach czerwono-fioletowych z obu stron 27, 

 teoretycznie 24,3. 



2) Roślin o kwiatach czerwono-fioletowych wewnątrz, zielonych 

 zewnątrz, oraz 



3) Roślin o kwiatach czerwono-fioletowych wewnątrz, białych 

 zewnątrz razem 18, teoretycznie 16,1. 



4) Roślin o kwiatach fioletowych z obu stron 8, teoretycznie 8,1. 



5) Roślin o kwiatach fioletowych wewnątrz, zielonych zewnątrz, 

 oraz 



6) Roślin o kwiatach fioletowych wewnątrz, białych zewnątrz 

 razem 5, teoretycznie 6,4. 



7) Roślin o kwiatach zielonych z obu stron 14, teoretycznie 14,4. 



8) Roślin o k\viatach białych 4, teoretycznie 4,67. 



9) Roślin o kwiatach zielonych ze śladami barwików antocja- 

 nowych 3, teoretycznie 2,6. 



10) Roślin o kwiatach białych ze śladami barwików antocjano- 

 wych 2, teoretycznie 0,9. 

 XIII. Potomstwo rośliny F^ o kwiatach czerwonych z czerwoną rurką. 



Linja F^, oznaczona Ns 20/46, została otrzynriana drogą samoza- 

 pylenia rośliny F,^, odpowiadającej w przybliżeniu zabarwieniem kwia- 

 tu roślinie Nicotiana Smiderae. Mianowicie kwiaty tej rośliny posia- 

 dały czerwono-fioletowy barwik, rozprzestrzeniony na obu stronach 

 korony, nie wyłączając rurki kwiatowej, przyczem powierzchnia zew- 

 nętrzna i rurka posiadały odcień ceglasty. Z tej rośliny jednak trudno 

 było otrzymać nasiona, dzięki jej nieznacznej płodności przy samoza- 

 pyleniu, to też liczba osobników potomnych była bardzo nieznaczna 

 i ze względu na dość złożone rozszczepienie, w wysokim stopniu nie- 

 wystarczająca. Wśród 18 roślin, stanowiących F^ tego osobnika, wy- 

 stąpiły następujące fenotypy: 1) 10 roślin o kwiatach, jak F^ niekiedy 

 jednak z jaśniejszą rurką: 2) 2 rośliny o kwiatach czerwono-fioletowych 

 wewnątrz, a białych zewnątrz; 3) 2 rośliny o kwiatach fioletowych, 

 barwnych z obu stron; 4) 1 roślina o kwiatach z czerwono-ceglastym 

 zabarwieniem zewnętrznej strony korony wraz z rurką, wewnętrznej 

 zaś niezabarwionej (białej) (Tabl. VIII Fig. 11); 5) 3 rośliny o kwia- 

 tach białych z obu stron. Rośliny, posiadające stronę zewnętrzną 

 barwną (niezależnie od tego, czy wewnętrzna posiadała barwik, czy 

 też była biała), miały w tej linji też zawsze rurkę zabarwioną, albo 

 intensywnie, albo też tylko ze śladami antocjanu, natomiast rośliny 

 ó zewnętrznej powierzchni korony niezabarwionej posiadały też zawsze 

 rurkę zielona. 



90 



