posiadają go osobniki o kwiatach barwnych tylko wewnątrz (kategorje 

 4 i 8), lub półbarwnych zewnątrz (kategorje 3 i 7), Rośliny, nale- 

 żące do kategorji 1 i 2-ej, (względnie 4 i 5-ej) różnią się jednak 

 zabarwieniem rurki korony: przedstawiciele kategorji pierwszej (oraz 

 czwartej) posiadają rurkę korony barwy intensywnej czerwono-cegla- 

 stej, jak roślina ojcowska, użyta do krzyżowania, podczas gdy 

 przedstawiciele kategorji drugiej (oraz piątej) mają na rozchylonej 

 części korony po stronie zewnętrznej nalot czerwono-ceglasty, zaś na 

 rurce korony dają się dostrzec zaledwie ślady barwika. Te kategorje 

 nie mogą stanowić jednego genotypu, gdyż różnica w ich składzie 

 genetycznym sprowadza się do występowania w kategorji pierwszej 

 i czwartej czynnika, warunkującego barwę rurki, nieobecnego w kate- 

 gorji drugiej i piątej. 



Obecność czynnika takiego stwierdzona była już poprzednio przy 

 omawianiu rozszczepienia linji 7 trzeciego pokolenia mieszańców. 

 Działanie jego ujawnia się tylko w obecności czynnika N i polega na 

 tem, że rozprzestrzenia on nalot barwny z rozchylonej części korony 

 również na jej rurkę, która w nieobecności tego czynnika T posiada zaled- 

 wie ślady barwika. Roślina ojcowska posiadała więc oba te czynniki 

 N i T heterozygotycznie, jak stwierdzić możemy na zasadzie rozszcze- 

 pienia krzyżówek omawianych. Zgodnie z tem roślina ta ma następu- 

 jący wzór genetyczny: ff Cc Pprr Nn Tt i^i-^ 1212, natomiast omawiana 

 poprzednio roślina macierzysta posiada pełny wzór następujący: 

 FF cc 2Jp BR nn U I^ Ą I2 1^- W obu zygotach razem występują wszyst- 

 kie czynniki, warunkujące barwę korony N. Smiderae, dzięki czemu 

 krzyżowanie ich musiało doprowadzić do rekonstrukcji tego typu. 



Ustaliliśmy, że roślina macierzysta jest homozygotą w stosunku 

 dó poszczególnych czynników omawianych, a więc gamety jej są wszyst- 

 kie jednakowe (F cpB.ntI^l2) natomiast roślina ojcowska, jako he- 

 terozygota w stosunku do czterech par czynników posiada szesnaście 

 typów gamet, które z gametami rośliny macierzystej dają kombinacje, 

 przedstawione na tabeli XI. 



Pierwsza z tych kombinacji przedstawia rośliny najbogatsze 

 genetycznie, o kwiatach, odpowiadających typowi N. Sanderae z tą 

 tylko różnicą, że wszystkie czynniki występują tu hererozygotycznie. 

 Druga, uboższa o czynnik T, różni się od pierwszej tylko jaśniejszą 

 rurką korony. Trzecia, nie posiadająca czynnika K, wskutek czego 

 i czynnik T ujawnić się nie może, posiada kwiaty czerwone wewnątrz, 

 półbarwne zewnątrz. Czwarta różni się od pierwszej nieobecnością 

 czynnika P: dlatego barwa zewnętrznej powierzchni kwiatu wywołana 



103 



