Roślin o nasionach 10 mm. będzie 1, o nasionach 12 mm. będzie 12, 

 o nasionach 14 mm. będzie 54, o nasionach 16 mm. będzie 108, o na- 

 sionach 18 mm. będzie 81. Wielokąt zmienności, wykreślony na podsta- 

 wie tych cyfr, przedstawia fig. 9, Nî 2. Gdy przypuścimy że czynniki 

 A, B, C, D w stanie homozygotycznym wydłużają nasiona każdy o 2 mm. 

 a w stanie heterozygotycznym — o 1 mm., otrzymamy wielokąt ze 

 szczytem na 14 mm. (fig. 9, Nî 3). W tym ostatnim przypadku roślin 

 o nasionach 10 mm. będzie 1, o nasionach 11 mm. — 8, o nasionach 

 12 mm. — 28, o nasionach 13 mm. — 56, o nasionach 14 mm. — 70, 

 o nasionach 15 mm. — 56, o nasionach 16 mm. — 28, o nasionach 

 17 mm. — 8, o nasionach 18 mm. 1. Wielokąt N°. 1 zajmuje stanowisko 

 pośrednie pomiędzy trzema przytoczonemi przykładami teoretycznemu 



Fig. 9. 



Zjawiska transgresji niesymetrycznej, w tym przypadku, gdy prze- 

 kroczona jest większa z form rodzicielskich, można uważać za szcze- 

 gólny typ „heterozji" („heterosis"). 



Pewne podobieństwo do zjawisk tu opisanych znajdujemy w po- 

 danych przez Keeble i Pellew (4) krzyżówkach grochu (Pisum 

 sativum). Połączenie AAhb x aaBB, którego wynikiem jest kombinacja 

 heterozygotyczna AaBb, wpływa na zwiększenie wysokości rośliny, gdyż 

 obecne są w jednym osobniku dwie cechy panujące, podczas gdy 

 każda z roślin rodzicielskich zawierała tylko jedną z tych dwóch cech. 

 Znajdujemy te dane powtórzone w pracy White'a (11). 



164 



