Specjalny rozdział poświęca zjawiskom bujnego rozwoju mieszańców 

 Gartner (14). Pisze on w tej sprawie między innemi co następuje: 

 „Jedna z najbardziej wybitnych i rozpowszechnionych cech charakte- 

 rystycznych dla nnieszańców roślin jest bujność w rozwoju wszystkich 

 części organizmu, bujność objawiająca się we wzroście, w silniejszym 

 rozwoju korzeni, pędów, liści i kwiatów a której nie można osiągnąć 

 w odmianach rodzicielskich nawet przy najstaranniejszej hodowli" 

 „Obok ogólnej bujności wzrostu mieszańce często wyróżniają się nie- 

 zwykłą długością pędów". „Mieszańce w obrębie rodzajów Mirabilis 

 i Datura wyróżniają się specjalnie swym olbrzymim wzrostem. Róż- 

 ne mieszańce Datura jak, naprz.: stranionium X tatida, quercifù- 

 lia X ferox, laevis X tatula, laevis X ferox rosną tak bujnie, że 

 stają się podobne do drzewek". „System korzeniowy i zdolność 

 kiełkowania mieszańców znajdują się w ścisłej współzależności z ich 

 wegetatywną bujnością. Niektóre mieszańce jednak, które są mniej 

 bujne, naprz., mieszańce Dianthus, Lavatera, Lycium, Lychnis, Lo- 

 belia, Oeum i Peiństemon wytwarzają łatwo rozłogi. Ta nadzwyczaj- 

 na zdolność rozgałęziania się i krzewienia zarówno jak i wzrost głów- 

 nego pędu trwa u większości mieszańców aż do nadejścia mrozów*. 

 Kolreuter (21) wypowiedział opinję, że bujność w rozwoju 

 mieszańców, trwająca aż do czasu kwitnienia, stoi w związku z tem, 

 że rośliny nie zostały wyczerpane przez wytwarzanie nasion. Podo- 

 bnie B 1 y t h (2) widzi w bezpłodności mieszańców zwierząt wyjaśnie- 

 nie znacznego rozwoju ich muskulatury. Pogląd ten jest zwalczany 

 przez Gartner a. W obronie swego stanowiska przytacza Gartner 

 następujące argumenty: 1) u roślin rozdzielnopłciowych nie obserwu- 

 jemy bujnego wzrostu, wykazywanego przez mieszańce, pomimo, że 

 osobniki męzkie nie wytwarzają nasion, 2) nie wszystkie częściowo 

 lub zupełnie bezpłodne mieszańce są obdarzone bujnością wzrostu, 

 przeciwnie, można obserwować niektóre zupełnie bezpłodne mieszań- 

 ce o słabym wzroście, naprz., mieszańce Nicotiana grandiflora X 

 glutinosa, Dianthus barbatus X deltoïdes, Verbascum blattaria X Ly- 

 chnitis etc, 3) pośród mieszańców, jakie Gartner obserwował, te 

 które były obdarzone największą bujnością wzrostu we wszystkich ich 

 częściach, były właśnie tymi, które wykazywały największą płodność, 

 naprz., Datura stramonium X tatula, Tropaeolum. majus X minus, 

 Lavatera pseudolbio X thuringiaca, Mirabilis Jalapa X dichotoma. 

 Bujność wzrostu jest więc, według Gartner a, specjalną własnością 

 niektórych mieszańców, chociaż nie u wszystkich występuje w tym sa- 

 mym stopniu zaznaczona. 



