ków kwiatowych przed nadejściem mrozów; takie rośliny nie wydały 

 wogóle nasion. Obok roślin odznaczających się tak małą plennością 

 wystąpiły w tej samej linji a rośliny bardzo plenne. Niektóre z po- 

 śród tych plennych roślin były późne i ginęły od mrozu obsypane licz- 

 nymi młodymi strąkami. 



Drugie pokolenie krzyżówki N» 1 zaczęło dojrzewać w przybliże- 

 niu w tym samym czasie, co i i^g krzyżówki Ns 2, lecz znacznie wcześ- 

 niej zeszło z pola. Pierwsze rośliny F2 krzyżówki JsT? 1 zebrano dn. 

 19/VIII podobnie jak i pierwsze rośliny krzyżówki N» 2 (Tab. 5). 



T A B. 5. 



Ostatnie natomiast rośliny krzyżówki Ns 1 zeszły z pola już 

 30/VIII, gdy tymczasem rośliny krzyżówki N2 2 zbierano jeszcze 6/X 

 i to nie były ostatnie rośliny które zeszły z pola. Dnia 10/X przysz- 

 ły przymrozki i pozostałe na polu 16 osobników F2 krzyżówki M 2 

 zostały zmrożone, nie wydawszy dojrzałych nasion (Tab. 5). 



Odmiany rodzicielskie, oprócz wielkości liści, wysokości oraz 

 innych cech o których wspominałem, różniły się rozgałęzieniem. Odmia- 

 na Inépuisable jest więcej rozgałęziona, gdy Fh. vulg. obi. melleus 

 posiada rozgałęzienie uboższe. Liczniejsze są mianowicie u Inépuisa- 

 ble pędy boczne. Międzywęźla u tej odmiany są nieco krótsze, a w kątach 

 liści oprócz pędu środkowego wyrasta kilka bocznych (z obu stron pę- 

 du środkowego), gdy tymczasem u melleus w kącie liścia wyrastał 

 tylko jeden pęd. Pewne wyobrażenie o różnicy w rozgałęzieniu lîié- 

 puisable i melleus dają fig. 2 i fig. 3 Tablicy VI, na której osobni- 

 ki tych dwóch odmian widzimy zawieszone korzeniami do góry. W i^g 

 wystąpiło, jak wiemy, w stosunku do wielkości roślin, zjawisko trans- 

 gresji t. j. zjawiły się osobniki większe od typów rodzicielskich oraz 

 inne — mniejsze. Otóż zarówno pośród osobników wielkich jak i ma- 

 łych spotykałem oba typy rozgałęzień t. j. typ bogaty i typ ubogi. 

 Z tego wynika, że typ rozgałęzienia nie jest związany z takimi lub 

 innymi rozmiarami roślin. 



15 



