w związku z rozmiarami roślin wystąpiły w F2 różnice anato- 

 miczne. Polegały one na tern, że v/iększe rośliny składały się z więk- 

 szej liczby komórek. Rozmiary komórek, czy to miękiszowych czy drzew- 

 nycłi, w roślinacłi największycłi i najmniejszycti były w przybliżeniu 

 jednakowe. Fig. A,l przedstawia w powiększeniu 200-krotnem ko- 

 mórki łodygi Inépuisable. Widzimy tam zarówno komórki drzewne, jak 

 i miękiszowe. Fig 4,ó przedstawia w tern samem 200-krotnem po- 

 większeniu (rysunki robione były z pomocą aparatu Abbé'go) komór- 

 ki łodygi melleus. Są one nieznacznie mniejsze, szczególnie komórki 

 drzewne, od komórek Inépuisable. Różnica jednak jest minimalna. 

 Fig. A,2 przedstawia również w powiększeniu 200-krotnem komórki 

 łodygi pierwszego pokolenia mieszańców dwóch wspomnianycłi odmian, 

 wykazującego zjawisko łieterozji. Pierwsze pokolenie mieszańców, wy- 

 kazujące zjawisko łieterozji, jak to przedstawia fig. 4,5, miało tej sa- 

 mej wielkości komórki co i rośliny typów rodzicielskich, ściślej mówiąc — 

 co i odmiana Inépuisable. Różnica pomiędzy rodzicami a F^ doty- 

 czyła tylko liczby komórek, których było znacznie więcej w osobni- 

 kach i^i dzięki czemu ich łodygi były znacznie grubsze, co przedsta- 

 wia fig. 5, 5 i 5. Tak więc zjawisku heterozji u Fasoli towa- 

 rzyszy zwiększenie się liczby komórek. 



Jeżeli chodzi o stosunki anatomiczne roślin, wykazujących zja- 

 wiska heterozji, to znalazłem na ten temat dwie wzmianki w lite- 

 raturze. Mianowicie East i Hayes (10) w kilku miejscach wypo- 

 wiadają zdanie, z którego wnosić można, że uważają, iż rośliny wy- 

 kazujące zjawisko heterozji, posiadają większą liczbę komórek. Twier- 

 dzą wspomniani autorowie, że „the vigor due to heterosis is prima- 

 rily an increase and an accélération of celi division", że „the univer- 

 sal décline in vigor consist simply in a somewhat less rapid celi division 

 or slower growth and a smaller total amount of celi division resulting in 

 smaller plants and plant organs". W pracy East'a i Jones'a (9) 

 znajdujemy również wzmiankę, która wyraźnie wskazuje, że u Catalpa 

 zjawisko heterozji nie pociąga za sobą zwiększania się rozmiarów ko- 

 mórek. Ustęp odnośny brzmi jak następuje: „in a cross between dif- 

 férent species of Catalpa no différences could be seen in tracheid length, 

 although the cross was considerably taller and larger in diameter". 



Trzecie pokolenie mieszańców. 



Dane trzeciego pokolenia mieszańców zdają się wykazywać, że 

 olbrzymie rośliny typu F^, w przypadku, gdy mamy do czynienia ze 

 zjawiskiem heterozji, mogą utrzymywać się w typie. 



