leniu. Jest to fakt nie obserwowany dotąd w przy- 

 padkach zjawisk heterozji. 



Na uwagę zasługuje fakt, że późna pora kwitnienia okazuje się 

 tutaj również cechą dziedziczną. Niektóre linje i^j, jak, naprz., linja 

 Nî 23, nie zawierają osobników plennych. Rośliny mają przeważnie po 

 2 — 3 strąki późno zawiązujące się. 



Czwarte pokolenie mieszańców. 



W czwartem pokoleniu mieszańców utrzymały się różnice w roz- 

 miarach roślin pomiędzy poszczególnemi linjami. Wysiewałem tylko 

 nasiona z krzyżówki, wykazującej zjawiska heterozji. Jako miarę wiel- 

 kości rośliny możemy wziąć długość blaszki liściowej, gdyż wielkość 

 liści stoi tutaj w ścisłym związku z rozmiarami całej rośliny. Otóż 

 długość blaszki liściowej poszczególnych linji F^ podana jest na Ta- 

 beli 10. Na tejże Tabeli podana jest długość typów rodzicielskich 

 w r. 1922-m. Przeciętna (Mo) długość blaszki liściowej (środkowej) 

 wynosiła w tym roku dla Inépuisable 9 cm. i dla melleus — 9 cm. 

 Długość blaszki liściowej linji o najdrobniejszych roślinach (linja JM» 5) 

 wynosiła 6 cm. a o najbujniejszych roślinach (linja Ns 11 i 12) wy- 

 nosiła 12 względnie 13 cm. Cyfry te wskazują nam, że wielkie liście, 

 powstałe na skutek heterozji, utrzymują się w typie w czwartem po- 

 koleniu mieszańców. Trudno jest powiedzieć, czy ściśle typ Fj^ został 

 utrzymany, gdyż w r. 1922-m nie obserwowałem roślin F^. 



TABELA 10. 



29 



