rozji. Hypoteza „panowania" tego zjawiska nam nie wyjaśnia. Wy- 

 obraźmy sobie dwie odmiany posiadające jednakową wysokość, dajmy 

 na to, 28 cm. Ta wysokość może być wywołana przez inne czynniki 

 u pierwszej odmiany a przez inne — u drugiej. Przypuśćmy, że odmia- 

 ny różnią się w dwóch parach czynników. Niechaj pierwsza z odmian 

 zawiera czynniki AAhh a druga ikiBB. Czynnik A niezależnie od te- 

 go czy jest w pojedynczej (Aa) czy w podwójnej (AA) liczbie wywo- 

 łuje jednakowy efekt, przypuśćmy mianowicie, że wydłuża wysokość 

 roślin o 4 cm. W razie nieobecności tego czynnika roślina zamiast 

 28 cm, ma tylko 24 cm. wysokości. To samo przypuśćmy w stosun- 

 ku do czynnika B. Czynnik ten również wydłuża roślinę o 4 cm. 

 i w razie jego nieobecności druga odmiana miałaby tylko 24 cm. wy- 

 sokości zamiast 28 cm. Po skrzyżowaniu tych dwóch odmian otrzy- 

 mujemy F^ o składzie genetycznym AaBh. Ponieważ .1 w liczbie po- 

 jedynczej wydłuża roślinę o 4 cm. i B w liczbie pojedynczej również 

 o 4 cm. więc wysokość F^ będzie 32 cm. (otrzymane po zsumowaniu 

 24-|-4-[-4). W F^ nastąpi rozszczepienie, przyczem wystąpią osobniki 

 o składzie AABB których wysokość wynosić będzie 32 cm., oraz inne 

 osobniki o składzie genetycznym (idhh. których wysokość wynosić bę- 

 dzie 24 cm. W stosunku do typów rodzicielskich, których wysokość 

 wynosiła 28 cm., otrzymujemy w F^ zjawisko transgresji symetrycznej; 

 skala zmienności w F2 rozciągać się będzie od 24 do 

 3 2 cm. 



Wyobraźmy sobie teraz dwie odmiany posiadające tę samą co 

 i poprzednie wysokość 28 cm. lecz różniące się większą liczbą czyn- 

 ników genetycznych, naprz., 4 parami. Niechaj pierwsza z odmian 

 zawiera czynniki AABBxxyy a druga — (uihbXXYY. Wszystkie te 

 czynniki niezależnie od tego, czy są heterozygotycznie czy homozygo- 

 tycznie, wywołują jednakowy efekt, przypuśćmy mianowicie, że każdy 

 z nich wydłuża wysokość roślin, podobnie jak w poprzednim przypad- 

 ku, o 4 cm. W razie nieobecności czynników A'\ B pierwsza odmia- 

 na będzie miała wysokość równą 20 cm., i to samo będzie z drugą 

 odmianą w razie nieobecności czynników X i Y. Pierwsze pokolenie 

 mieszańców, o składzie genetycznym AaBhXxYy, będzie się składało 

 z roślin, których wysokość wynosić będzie 20-J-4 -f""4-j-4-[-4 = 36 cm. 

 Heterozja w tym przypadku będzie silniej zaznaczona niż w poprzed- 

 nim. W F2 nastąpi rozszczepienie, przyczem transgresja rozciągać się 

 będzie od 20 do 36 cm. Wystąpi więc tutaj pewna liczba roślin sto- 

 sunkowo małych, tak małych jakich nie obserwowaliśmy v/ F^ pierw- 

 szego przykładu. 



34 



