sed height of plant, diameter of stalk, root development, length of 

 ear". Ponieważ rozmiary każdego z tych organów są wywołane (przy- 

 najmniej u Fasoli) przez odrębne czynniki lub serje czynników kumu- 

 latywnych więc należy przypuścić, że za każdym razem gdy w F-^ 

 występuje heterozja, typy rodzicielskie różniły się między sobą gene- 

 tycznie w stosunku do wszystkich cech podlegających heterozji. Otóż 

 mało prawdopodobny jest taki zbieg okoliczności. 



Jak wynika z doświadczeń opisanych poprzednio, krzyżowanie 

 odmian Fasoli: Inépuisable X melleus nie zawsze daje F^ o bujnym 

 wzroście. Zjawiska heterozji występują tylko w pewnym procencie 

 krzyżówek. Jeżeli staniemy na stanowisku hypotezy „panowania" to 

 wypadnie nam przyjąć, że zjawiska te występują wówczas gdy osob- 

 niki rodzicielskie różnią się między sobą pewną liczbą czynników ku- 

 mulatywnych panujących. Jeżeli jeden osobnik rodzicielsl^i zawiera 

 czynniki A, B, C, wywołujące wysokość rośliny, to drugi zawiera czyn- 

 niki X, Y, Z, wywołujące wysokość rośliny. Spotkanie się tych czyn- 

 ników powoduje bujny rozwój F^. Ponieważ jednak odrębne czynniki 

 wywołują wysokość roślin, a odrębne wielkość liści i t. d., więc aby 

 wyjaśnić zwiększenie się rozmiarów wszystkich tych cech w Fy na- 

 leży przyjąć, że krzyżowane osobniki rodzicielskie, dające w F^ zja- 

 wiska heterozji, różnią się genetycznie w opisany wyżej sposób w obrę- 

 bie każdej z cech podlegających heterozji. Z tego wynika, że po- 

 szczególne osobniki odmian rodzicielskich albo nie zawierają wcale 

 czynników kumulatywnych panujących (i takie osobniki krzyżowane 

 między sobą nie wykazują w Fy zjawisk heterozji) albo zawierają te 

 czynniki odrazu w obrębie wszystkich cech, podlegających heterozji. 

 Otóż właśnie taki zbieg okoliczności jest mało prawdopodobny. Mu- 

 sielibyśmy przyjąć dodatkową hypotezę istnienia „linkage" pomiędzy 

 czynnikami kumulatywnymi panującymi, wywołującemi poszczególne 

 cechy roślin. Tymczasem jeżeli chodzi o Fasolę, to niema współza- 

 leżności tego typu pomiędzy długością międzywęźli a wielkością liści 

 lub innymi organami podlegającymi heterozji. 



4) Jeżeli przyjąć hypotezę „panowania" w rozumieniu J o n e s'a, 

 to bujność wzrostu w F2 powinna spadać przeciętnie o ^,2 w stosunku 

 do wzrostu bujności F^^. Wynika to z Tabeli 3 (str. 475) pracy J o - 

 nes'a p. t. Dominance of linked factors as a mean of accounting 

 for heterosis, Genetics, Vol. 2, 1917. Tymczasem ta różnica bywa 

 większa. Przykładem może być Ant/rrhmiiui niajus, gdzie w przy- 

 padku opisanym przez Baur'a (1) Fy jest wyższe od mniejszego 

 z typów rodzicielskich o 27,2 cm. a od większego o 26,9 cm., tym- 



37 



