czasem przeciętna wysokość Fg jest zaledwie o 3,1 cm. większa od 

 mniejszego z typów rodzicielskich a o 2,8 cm. — od większego. Zja- 

 wiska podobne, w mniejszym stopniu zaznaczone, obserwować można 

 również u kukurydzy. v 



Hypoteza czynników heterozji. 



Skonstatowałem u Fasoli, że zarówno i^^, wykazujące heterozję, 

 jak i typy rodzicielskie, posiadają komórki tej samej mniej więcej 

 wielkości, że w żadnym razie komórki F^ nie są większe od komó- 

 rek Inépuisable, która to odmiana posiada komórki nieco większe 

 od drugiej odmiany rodzicielskiej mdlcu.s. Zwiększone rozmiary po- 

 szczególnych części rośliny w F^ dadzą się sprowadzić do zwiększonej 

 liczby komórek. Ten szczegół charakterystyczny akcentowali wyraźnie 

 East i Hayes (10). Twierdzili oni, że „it has been stated that 

 the vigor due to heterozygosis is primarily an increase and an accé- 

 lération of celi division; in other words, an increased power of assi- 

 Eiilation. This is first of ail expressed by the increased size of the 

 root system". Autorowie wspomniani utrzymywali dalej, że „hybrid 

 seedlings next shcw the increased vigor by their rapidity of growth 

 tending toward earlier maturity. This feature is the accélération of 

 celi division referred to above. Uitamately, however, there is not 

 only accélération but increased celi division, resulting in taller 

 plants". 



Fasola pozornie różni się od innych roślin, wykazujących zja- 

 wiska heterozji tern, że tutaj F^ jest znacznie późniejsze od typów 

 rodzicielskich. Jest to jednak wywołane działaniem odrębnych czyn- 

 ników genetycznych. Zjawiska opóźniania się w wydawaniu kwiatów 

 spotyka się bowiem i w takich krzyżówkach fasoli które nie wykazują 

 heterozji, t. j., u takich roślin F^ które posiadają normalne rozmiary. 

 Po za tem w potomstwie rośliny F^, wykazującej heterozję, następuje 

 rozszczepienie w stosunku do późnego kwitnienia. Występują miano- 

 wicie w F2 rośliny olbrzymie późno kwitnące, zawierające pod koniec 

 okresu wegetacyjnego po kilka zaledwie kwiatów, a obok nich zjawiają 

 się również olbrzymie rośliny kwitnące stosunkowo wcześnie i wyda- 

 jące bardzo dużo dojrzałych strąków przed końcem okresu wegetacyj- 

 nego (są to rośliny bardzo plenne). Te znaczne różnice w okresie 

 kwitnienia występują też w i^2 ^ obrębie roślin małych. Są miano- 

 wicie rośliny małe dojrzewające bardzo wcześnie, są inne, równie ma- 

 łe, zawiązujące bardzo późno nieliczne kwiaty. 



38 



