Jeżeli różnice pomiędzy roślinami olbrzymiemi w przypadku he- 

 terozji a roślinami małemł da się sprowadzić do różnicy w liczbie ko- 

 mórek (względnie do różnicy w liczbie podziałów komórkowych) to 

 nasuwa się przypuszczenie istnienia specjalnych czynników genetycz- 

 nych wywołujących te różnice i wpływających w ten sposób na roz- 

 miary roślin. 



Hypoteza specjalnych czynników genetycznych, wywołujących he- 

 terozję (czynników wpływających na liczbę komórek w roślinie), wy- 

 daje mi się prostszą i bardziej prawdopodobną od innych dotychczas 

 opracowanych hypotez, dotyczących heterozjł. Nie jest może rzeczą 

 wykluczoną, że zjawiska heterozji są wywołane przez szereg różno- 

 rodnych przyczyn, a między niemi jedną z przyczyn byłyby czynnik 

 heterozji. Nie jest też rzeczą wykluczoną, że dalsze badania wykażą 

 istnienie różnych typów heterozji, dających się sprowadzić do różnych 

 przyczyn. 



Jeżeli przyjmiemy istnienie specjalnych czynników wywołujących 

 zwiększony wigor rośliny, to będzie dla nas rzeczą jasną dlaczego 

 heterozja obejmuje wszystkie organy wegetatywne rośliny, a nie tylko 

 niektóre. Jeżeli istnieje bowiem specjalny czynnik, wywołujący zwię- 

 kszony wigor, związany z intensywniejszym podziałem komórek, to 

 oczywiście może jego działanie być ograniczone tylko do niektórych 

 organów w specjalnych okolicznościach. 



Jeżeli przyjmiemy istnienie specjalnych czynników heterozji, to 

 będzie dla nas rzeczą zrozumiałą, dlaczego w F^ podlegają zwiększe- 

 niu rozmiary międzywęźli a tylko wyjątkowo zwiększa się ich liczba. 

 U kukurydzy według obliczeń East'a i Jones'a (9) „the num- 

 bt:r of nodes is increased much less in comparison to length of inter 

 nodes. For example, in a large séries of crosses between inbred 

 strains of maize height of plant on the average advanced 27 per cent., 

 whereas the number of nodes rose only 6 per cent. Corresponding 

 to the increase in internode length there is an extension in diameter 

 of stalk, length and breadth of leaves". Prof. Dr. E. Baur pisze 

 do mnie dn. 19/V 1923 r. w tej sprawie co następuje: „Meine durch 

 Inzucht geschwachten Antirrhinum^ hatten in den ersten Monaten 

 nahezu die gleiche Internodienzahl wie die nichtgezûchteten Sippen' 

 Und der grosse Unterschied war im wesentlichen bedingt durch ihre 

 geringere Internodienlange. Weiterhin aber bleibt bei den Inzucht- 

 stammen auch die Bildung neuer Internodien im Ruckstande, sodass 

 gegen Ende des Jahres die Inzuchtstamme ausser einer kleineren Inter- 

 nodienlange auch eine geringere Internodienzahl aufweisen". Nie jest 



39 



