gą zimować i zakwitają wczesną wiosną tak, że w ciągu następnego 

 sezonu letniego można z nich otrzymać jeszcze dwa pokolenia we- 

 getatywne, 



4'' Zmienność rasy tej daje się ująć liczbowo, ponieważ dotyczy 

 średnicy korony kwiatowej, której rozm.iary są ściśle związane z ilością 

 barwika czerwono - fioletowego w kwiatach. 



5" Poszczególne rośliny, zarówno te, które powstały drogą roz- 

 mnażania płciowego, jak i te, które rozwinęły się z sadzonek, kwitną 

 bardzo bujnie i obficie w ciągu swego okresu wegetacyjnego, można 

 więc mieć z każdej z nich odpowiedni materjał liczbowy. 



Rasa wielopostaciowa, która posłużyła mi jako materjał do roz- 

 wiązania postawionego zagadnienia, znajduje się pod obserwacją mo- 

 ją od r. 1914-go. Szeroka skala zmienności jej kwiatów była mi 

 więc znaną dokładnie, nie przewidywałam zatem z tej strony wykrycia 

 nowych szczegółów, któreby mogły zmienić zasadniczo pogląd na 

 zmienność ras takich. 



Jak już wykazałam szczegółowo w pracach poprzednich (17, 18), 

 charakterystyczną cechą dziedziczną ras wielopostaciowych Petunii 

 jest szeroka zmienność, dotycząca zabarwienia i wielkości korony 

 kwiatowej. Kwiaty rasy normalnej mają korony, zabarwione jednoli- 

 cie czerwonofioletowo, kształt ich jest lejkowaty, a skala wahań śred- 

 nicy korony wynosi od 3 — 5,5 cm., czyli jest niezbyt rozległa. (Fig. 

 4a str. 78). Natomiast w obrębie rasy wielopostaciowej rośliny mo- 

 gą posiadać dwa typy kwiatów; wygląd jednych odpowiada kwiatom 

 rasy normalnej, drugie zaś mają korony bardzo wązkie, nierozchylone, 

 o wyraźnej symetrji^ dwubocznej, o barwie korony lila z fioletową gar- 

 dzielą i ze śladami barwika czerwono- fioletowego dokoła gardzieli 

 (Fig. 4c). Oba typy krańcowe kwiatów połączone są przez szereg 

 form o wyglądzie pośrednim, w których stopniowo, wraz z powiększe- 

 niem średnicy korony, wzrasta też i ilość czerwono - fioletowego bar- 

 wika (Fig. 4b). Typy te nie różnią się od siebie składem genetycz- 

 nym i stanowią — oba krańce, zarówno jak formy przejściowe — sze- 

 reg typów niedziedzicznych (pozornych) w obrębie jednego genotypu. 

 Różnice pomiędzy nimi nie są natury jakościowej, lecz ilościowej. Ilość 

 barwika czerwono -fioletowego waha się od pełnego wykształcenia ku 

 zaledwie dostrzegalnym jego śladom, a w ścisłym związku z tą cechą 

 ulega wahaniom średnica korony kwiatowej. Niekiedy różne typy 



71 



