kwiatów mogą być rozmaicie złączone na jednym osobniku, co nadaje 

 roślinie takiej wygląd chimery. Bez względu jednak na to, które. 

 typy kwiatów wybieramy dla otrzymania nasion, we wszystkich przy- 

 padkach zostaje przekazany ten sam kompleks czynników, warunku- 

 jących zabarwienie i wielkość koron kwiatowych, oraz skalę ich wa- 

 hań. Stwierdziłam wielokrotnie, źe taka lub inna postać kwiatu nie 

 dziedziczy się przy rozmnażaniu płciowem, lecz zawsze w linji czystej 

 przekazuje się z pokolenia w pokolenie cała niezwykle szeroka skala 

 wahań. Charakterystycznem jest też zachowaniem się tych ras wie- 

 lopostaciowych przy krzyżowaniu ich z rasami normalnemi: obojętnem 

 jest dla wyglądu pierwszego pokolenia, który z obu typów krańcowych 

 kwiatów rasy wielopostaciowej użyty zostaje do krzyżowania; w obu 

 przypadkach rezultaty są identyczne: otrzymane F-^ wyglądem swoim 

 zawsze odpowiada osobnikom, powstałym naskutek krzyżowania rasy 

 normalnej z roślinami o kwiatach dużych czerv/ono - fioletowych rasy 

 wielopostaciowej. Tak zatem krańcowa forma o kwiatach ważkich 

 biadoliła nie przejawia się nigdy w F^ krzyżówki z rasą normalną, gdyż 

 skoro ta rasa wprowadza panujący w stosunku do wielopostaciowości 

 czynnik, zwężający skalę wahań, przejawia się w F^ jedna tylko po- 

 stać kwiatów — o koronach dużych czerwono - fioletowych. Jednakże 

 w drugiem pokoleniu mieszańców przy zachodzącem rozszczepieniu po- 

 wstają różne kombinacje czynników, a między innemi i takie, które 

 przedstawiają połączenie czynnika wielopostaciowości (szerokiej skali 

 wahań) z typem kwiatów rasy normalnej użytej do krzyżowania. Tą 

 drogą więc przez złączenie koron rasy normalnej z czynnikiem wielo- 

 postaciowości, rozszerzamy skalę wahań rasy normalnej i czynimy 

 z niej rasę wielopostaciową o dwóch krańcowych typach kwiatów ^). 

 Oczywiście, że i w tym przypadku kwiaty obu typów przedstawiają 

 jeden genotyp. I tu więc nie może być mowy o ustaleniu drogą roz- 

 mnażania przez nasiona jednego, lub drugiego typu; rasa wieloposta- 

 ciową nie wnosi czynnika genetycznego, któryby w ten, lub inny zpo- 

 sób określał kształt kwiatów, lub ilość barwika w nich zawartego, 

 czyli któryby warunkował zjawienie się tego, lub innego ich typu, 

 wnosi ona jedynie czynnik, rozszerzający in minus skalę wahań typu 

 dziedzicznego. Nie jest zatem wcale konieczne, aby każda roślina, 

 należąca do rasy wielopostaciowej, ujawniła w swym rozwoju osob- 



') Doświadczenia nad krzyżowaniem ras wielopostaciowych i jednopostacio- 

 wych u Petunii opisałam szczegółowo w pracy swej pt. „Krzyżowanie ras wielopo- 

 staciowycli" 1921. 



72 



