niczym całe bogactwo form typu dziedzicznego. Inneml słowy 

 zmienność w obrębie kwiatów osobnika jest często 

 węższa, niż zmienność potencjalna rasy. 



Z powyższego wynika, że bezpośrednie zestawienie skali wałiań 

 średnicy kwiatów w obrębie jednej rośliny ze skalą wahań jej płcio- 

 wego potomstwa nie jest miarodajne. Potomstwo płciowe da- 

 je nam całą skalę waliań rasy, a skale wahań poszczegól- 

 nych roślin są zazwyczaj węższe i bardzo znacznie mogą się między 

 sobą różnić, leżąc w granicach pełnej skali wahań rasy. 



Co się tyczy stałości typu kwiatów u poszczególnych przedsta- 

 wicieli linji czystej, zauważyłam co następuje; 



Pewne rośliny, których kwiaty mierzone były kilkakrotnie w pew- 

 nych odstępach czasu, stale dają tę samą skalę wahań i szczyt krzy- 

 wej ich nie ulega przesunięciu. 



Inne natomiast mierzone powtórnie po upływie kilku tygodni, 

 wykazują skalę wahań niezgodną z poprzednią; szczyt krzywej 

 może ulec przesunięciu. 



Fakty te dowodzą, że w obrębie rasy wielopostaciowej 

 osobniki nietylko wykazują różnice dotyczące wyglądu, ale rów- 

 nież można w nich skonstatować różnice zmienności „in po tent i a" 

 w okresie ich rozwoju osobniczego. Jedne rośliny zachowują swój 

 określony fenotyp niemal od pierwszego kwiatu aż do końca okresu 

 wegetacyjnego, u innych skala wahań może się rozszerzyć, dzięki cze- 

 mu cały osobnik przechodzi pewne fazy rozwojowe zróżnicowania ty- 

 pów kwiatów. (Zaznaczyć należy, że zmienność ta nie jest uwarun- 

 kowana działaniem środowiska, które nie może wpłynąć ani na roz- 

 szerzenie, ani na zwężenie jej skali. Rośliny omawiane hodowane 

 były zawsze w warunkach jednakowych). Bezpośrednio z poznaniem 

 owych faz rozwojowych jednych osobników, i zachowywania typu we- 

 getatywnego innych — wiąże się zagadnienie skuteczności selekcji we- 

 getatywnej (selekcji pędów), mającej na celu ujednostajnienie wyglądu 

 kwiatów. W badaniach moich starałam się zrozumieć kolejność owych 

 faz rozwojowych i zaobserwować rozwój poszczególnych typów roślin, 

 wchodzących w skład linji czystej, a więc chimer sektorjalnych, pery- 

 klinalnych, oraz roślin posiadających kwiaty jednej postaci. Obser- 

 wacje takie mogą rzucić światło na zagadnienie, czy pędy, rozwijające 

 się na roślinach o charakterze chimer, mogą wegetatywnie zachowy- 

 wać swój typ. Następnie przeprowadziłam badania na dużym materjale, 

 selekcjonowanym wegetatywnie, mając na uwadze I'' zagadnienie usta- 



73 



