rośliny (Fłg. 2 A) jest kwiatem sektorjalnym i położony jest w ten 

 sposób, że część o barwiku rozwiniętym całkowicie odpowiada górne- 

 mu z obu liści pozornie naprzeciwległycli, część zaś o barwiku nie- 

 dorozwiniętym odpowiada dolnemu z obu tycli liści. Pęd, rozwijający 

 się z pączka kątowego górnego liścia, zakończony jest kwiatem już 

 nie sektorjalnym, lecz jednostajnie czerwono-fioletowym (B) i dalsze 

 odcinki sympodium noszą również kwiaty tego samego typu (C). 



Natomiast kwiaty pędu, który rozwija się u nasady liścia dolne- 

 go, odpowiadającego sektorowi o barwiku niedorozwiniętym, mają inny 



Fig. 2. Schemat rozwoju chimery 

 sektorjalnej. Pierwsze stadjum. 



Fig. 3. Schemat rozwoju chimery sektorjalnej. 

 Drugie stadjum. 



wygląd, tj. odpowiadają typowi o koronach ważkich biadoliła. Na 

 fig. 3. widzimy przedstawione schematycznie dalsze stadjum rozwo- 

 jowe chimery sektorjalnej. Po przekwitnięciu kwiatów A,BJJ rozwi- 

 jają się w tych miejscach sympodium pędy o kwiatach niejednakowych. 

 Na tym odcinku sympodium, który odpowiada byłemu kwiatowi A, roz- 

 wijają się pędy o kwiatach ważkich biadoliła, a na tych, które odpo- 

 wiadają kwiatom B i G, wszystkie rozgałęzienia posiadają wyłącznie 

 kwiaty czerwono-fioletowe. Każda część rośliny w dalszym rozwoju 

 zachowuje swój charakter kwiatów i rozrastając się coraz bardziej, 



76 



