następny kwiat na sympodium może różnić się od niego nieco 

 mniejszą ilością barwika czerwonofioletowego i mniejszą średnicą; 

 trzeci jeszcze mniej barwika posiadać będzie; czwarty zbliżać się bę- 



Fig. 5. Kwiaty sektorjalne Petiinii. 

 dzie do krańca o kwiatach ważkich biadoliła i t. d. (Fig. 6). Otrzymu- 

 jemy w ten sposób na sympodium szereg kwiatów, stanowiących łań- 

 cuch form przejściowych pomiędzy typami krańcowemi. Zauważamy, 



Fig. 6. 



Scłiemat rozwoju chimery peryklinalnej petunii (pierwsze stadjum). 

 Barwik czerwonofioletowy oznaczony czarno. 



że sympodium samo złożone jest jakgdyby z ogniw, wyróżnicowujących 

 przez kolejne stadja pędy o kwiatach ważkich biadoliła. Jednakże 

 dalsze rozgałęzienia, tj. pędy, wychodzące u nasady szeregu pierw- 



79 



