przy średnicy korony dosyć znacznej (jak to widzimy na krzywej 

 Fig. 10, przedstawiającej średnice koron rośliny N2 5), bo wynoszącej 

 od 15 — 40 mm, podczas gdy skala wahań kwiatów czerwono fioleto- 

 wych wynosi od 30 — 55 mm. 



Kilkakrotnie w ciągu okresu wegetacyjnego tej rośliny na pędach 

 o lejkowatych kwiatach czerwono-fioletowych zjawiały się kwiaty sek- 

 torjalne, posiadające np. V5. l^b -/j korony, należące do drugiego typu 

 krańcowego, czyli do kwiatów biadoliła, a powyżej kwiatów takich na 

 sympodium drugiego stopnia pojawiały się już wyłącznie kwiaty biadoliła. 

 Widocznie więc pędy takie przedstawiały również oba elementy tkanek 



Fig. 8. 



Krzywa zmienności średnicy korony 

 rośliny Ks 3. 



zgrupowane tak, że zewnętrzną powłokę stanowiły całkowicie tkanki roz- 

 wijające następnie kwiaty czerwonofioletowe, a warstwa głębsza odpo- 

 wiadała koronom biadoliła, przy dalszym zaś rozwoju pędu w jednem miej- 

 scu została powłoka owa przebita i warstwa głębsza uległa ujawnieniu w po- 

 staci jasnego sektora; przy dalszym rozwoju warstwa ta wyłania się 



86 



