Boślina J\s 6. Chimera peryklinalna, której pęd główny posiada 

 duże kwiaty czerwono-fioletowe, część rozgałęzień przyziemnych ma 

 kwiaty przejściowe, czerwono-fioletowe z plamkami, pozostałe mają 

 kwiaty biadoliła z dość dużą ilością barwika czerwono-fioletowego. 

 Rozwijające się sympodium główne utrzymuje się w typie co do cha- 

 rakteru kwiatów, przedstawia zatem przypuszczalnie czysty pęd o kwia- 

 tach czerwono-fioletowych. Natomiast przyziemne pędy o kwiatach 

 biadoliła z dość znaczną ilością barwika czerwono-fioletowego nie wy- 

 kazują stałości typu kwiatów, lecz w większości swej poprzez szeregi 

 form przejściowych dają typy, zbliżone do czerwono-fioletowych. 

 Podobnie też zachowuje się jeden z pędów przyziemnych o kwiatach 

 czerwono fioletowych z drobnemi plamkami; daje on również formy 

 przejściowe, lecz ku kwiatom biadoliła o koronach ważkich. 



Co się tyczy zachowania potomstwa wegetatywnego, to wszystkie 

 sadzonki, brane z sympodium głównego (Tabela III Ne 112, 169, 201, 

 202) utrzymują się w typie kwiatów dużych czerwono-fioletowych; sa- 

 dzonki brane z pędu przyziemnego o kwiatach czerwono-fioletowych 

 z plamkami natomiast wykazują większą rozmaitość postaci kwiatów, 

 niż brane z pędu głównego sadzonki; występują tu obok kwiatów 

 dużych o koronach czerwono-fioletowych również formy przejściowe 

 z plamkami biadoliła (N? 69, oraz jego potomstwo wegetatywne, 69/7 

 i 69/8). Wreszcie sadzonki, brane z pędów o kwiatach biadoliła z pier- 

 ścieniem czerwono-fioletowym, nie utrzymują się w typie, dając kwiaty 

 przejściowe, zbliżające się zrzadka do lejkowatych czerwono-fioleto- 

 wych. Sadzonka oznaczona N? 208 jest jedyną, której kwiaty nie 

 dają form przejściowych, lecz są wszystkie wyłącznie biadoliła. Po- 

 chodzi ona z jedynego pędu przyziemnego, który nie rozwija kwiatów 

 o formach przejściowych, jest czystym pędem o kwiatach biadoliła. 

 Tak więc w każdym poszczególnym przypadku zmien- 

 ność sadzonki daje powtórzenie zmienności pędu, z któ 

 reg o ona pochodzi. 



Boślina J\d 10: Chimera sektorjalna, której kwiaty biadoliła są 

 wybitnie jasne, posiadają zaledwie ślady barwika czerwono-fioletowego 

 dokoła gardzieli, a kwiaty czerwonofiołetowe jej są duże lejkowate, 

 zabarwione jednostajnie bez śladu najdrobniejszych nawet plamek. 

 Form przejściowych nie spotykamy wcale na tej roślinie. Krzywa 

 zmienności średnicy korony jest wyraźnie dwuszczytowa, jak to wi- 

 dzimy na fig. 12-ej. Przy rozmnażaniu wegetatywnem sadzonki brane 

 z obu sektorów wykazały pełną zdolność utrzymywania się w typie, 

 jak uwidocznia tabela IV oraz krzywe zmienności potomstwa wege- 



91 



