rozwoju rośliny coraz wyraźniej występują formy krańcowe, jednakże 

 pędy o kwiatach ściśle pośrednich zachowują po większej części swój 

 charakter, na roślinie tej zatem występują wszystkie typy kwia- 

 tów. Do rozmnażania wegetatywnego użyty został jeden pęd przy- 

 ziemny o kwiatach krańcowych czerwono-fioletowych, który na roślinie 

 nie dawał odchyleń ku kwiatom grzbiecistym biadoliła, ani nawet ku 

 formom przejściowym. Pęd ten również przy rozmnażaniu wegeta- 

 tywnem utrzymał się w typie przy sadzonkowaniu trzykrotnem. Pędy 

 o kwiatach zbliżonych do typu biadoliła grzbiecistych jednak, roz- 



// ^0 



Fig. 13. Krzywe zmienności średnicy korony potomstwa we- 

 getatywnego rośliny Ns 10. 



mnożone wegetatywnie, dały odrazu szereg form o coraz większej 

 średnicy i większej ilości barwika czerwono fioletowego. Utrzymują 

 się więc w typie tylko sadzonki, brane z czystych pędów krańco- 

 wych, o ile takie występują na roślinie, podczas gdy wszystkie inne, 

 posiadające charakter mieszany, dają też różne formy kwiatów. 

 (Tabela V). 



Roślina ..V 20. Chimera sektorjalna, posiadająca wązkie kwiaty 

 krańcowe biadoliła ze śladami barwika, oraz lejkowate zabarwione 



95 



