koleń „odmiany", otrzymujemy odrazu powrót do pełnej skali zmienności 

 typu wyjściowego, gdyż wszystkie te „odmiany" przedstawiają jeden 

 typ dziedziczny (genotyp). S tout wprawdzie nie akcentuje tego wy- 

 raźnie, lecz można wnioskować o takiem zachowaniu się potomstwa 

 płciowego z rozdziału „Seed progeny" (str. 49), gdzie autor stwierdza 

 u potomstwa szeroką zmienność dla każdej z cecłi rozpatrywanycłi. 

 Wyraźny powrót do całej skali wałiań dają petunie wielopostaciowe, 

 jak wynika z moich badań. Istnieje też szereg odmian ogrodo- 

 wych, które, rozmnażane stale wegetatywnie, zachowują swój typ (bar- 

 wy i kształty kwiatów, liści, owoców i t. d.), lecz w momencie wpro- 

 wadzenia rozmnażania przez nasiona, dają szereg form nowych. 

 Liczne zjawiska tego rodzaju opisał Carrière (5) jeszcze w r. 1865 

 Zjawiskiem podobnem jest też niekiedy „wyradzanie się" u drzew 

 owocowych, które dają się doskonale rozmnażać wegetatywnie przez 

 szereg lat, a przy rozmnażaniu przez nasiona dawać mogą „dziczki" 

 w znacznym procencie. 



Jeśli więc Stout twierdzi, że selekcja wegetatywna, stosowana 

 do Coleiis, jest „effective", nie należy zapominać, że efekt jest nie- 

 istotny: ustalony zostaje na czas trwania rozmnażania wegetatywnego 

 typ pozorny (phaenotypus), a nawet bardzo długie szeregi pokoleń 

 wegetatywnych nie wprowadzą do gamet rośliny tej zmiany, która 

 jest konieczna, aby typ został ustalony dziedzicznie. Terminy „ v e g e- 

 tativ mutations" i „bud mutations", któremi Stout 

 określa zmienność pączków, nie są dla badanych przez niego objektów 

 odpowiednie, gdyż terminem „mutacja" określamy zmianę istotną w ty- 

 pie dziedzicznym, związaną ze zmianą w chromozomach, czego w oma- 

 wianych przypadkach niema. Terminu tego,, jako mającego ściśle 

 określone znaczenie, nie należy używać dla zmienności niedziedzicznej 

 pączków. Mutacją wegetatywną czyli mutacją pączków jest np. zja- 

 wienie się na roślinie Phaseolus vulgarls o kwiatach fioletowych i na- 

 sionach granatowo-czarnych jednego pędu o kwiatach białych i bia- 

 łych nasionach. Wysiane oddzielnie nasiona z pędu, odchylającego 

 się od typu. powtarzają odchylenie, a krzyżowane z formą 

 pierwotną, wykazują w stosunku do cech, uległych mutacji, rozszcze- 

 pienie mendlowskie w drugiem pokoleniu mieszańców. Zmienność 

 ras wielopostaciowych, do których niewątpliwie należy i Coleiis, za- 

 chowuje się zupełnie odmienne. Potomstwo pochodzące z nasion, ze- 

 branych z odchylających się pędów, odchylenia nie powtarza, a przy 

 krzyżowaniu z formą pierwotną nie daje rozszczepień mendlowskich, 

 lecz daje te same wyniki, co przy samozapyleniu. 



100 



