Przód kłoska wypukły, tył u dołu płaski, wyżej wklęsły, jak u T. po- 

 lonir/im. Kłosek zawiera 3 — 4 kwiatków, średnio 3 '92, a więc wię- 

 cej niż u Tr. polonicum (3-38) i Tr. monococcum (2 '74). 



Plewy twarde z cienkim błonkov/atym brzeżkiem, znacznie tward- 

 sze niż u Tr. poloniciord, nieco mniej twarde niż u Tr. monococcum, 

 wąskie wydłużone, przy końcu szersze, niż u Tr. polonicum, silnie 

 spłaszczone z silnym, ostrym grzbietem. Na szczycie plewy dwa dość 

 tępe, krótkie zęby. Nerwów na plewie średnio 7-72, więcej niż u Tr. 

 monococcum, mniej niż u Tr. polonicum, pomiędzy niemi jeden silny 

 nerw grzbietowy, po jego stronie zewnętrznej 5 ■ — 6, po stronie we- 

 wnętrznej 1 — 2 nerwów bocznycłi. Wewnętrzna część plewy wybie- 

 ga u góry w jeszcze jeden miękki, błoniasty ząbek. Barwa plew jasno- 

 żółta, jak u form rodzicielskich, na ich powierzchni drobne, okrągłe 

 brodawki (papillae); cecha ta pochodzi od Tr. monococcum, gdzie je- 

 dnak te brodawki są znacznie większe. Górna część nerwu grzbieto- 

 wego okryta drobnemi, ostremi ząbkami, słabszemi i rzadszemi niż 

 u Tr. monococcum, zresztą plewy gładkie, jak u Tr. polonicum. 



Układ kwiatków w kłosku ma charakter pośredni, bardziej jednak 

 zbliżony do Tr. polonicum, mianowicie drugi z rzędu kwiatek jest 

 znacznie mniejszy od pierwszego, dwa następne jeszcze mniejsze tak, 

 że kłosek nie kończy się ostro, jak u Tr. monococcum, ale tępo, jak u Tr. 

 pwlonlcum. Stosunek poszczególnych części składowych kłoska do 

 siebie przedstawia się u tych pszenic następująco: u Tr. monoco- 

 <-cum najkrótszą jest plewa dolna, dalej następują kolejno co do dłu- 

 gości: plewa górna, plewka dolna 1., wreszcie plewka dolna 2., rów- 

 na długości kłoska. U Tr. pwlouicum. najdłuższą jest plewa górna, 

 plewka dolna 1. trochę od niej krótsza, plewa dolna jeszcze krótsza, 

 wreszcie plewka dolna 2. najkrótsza. U mieszańca najdłuższą jest 

 plewka dolna 1., plewa górna nieco od niej krótsza, wreszcie plewa 

 dolna i plewka dolna 2. są najkrótsze prawie sobie równe. Plewka 

 górna przedstawia typ zbliżony do Tr. polonicum, jest niepodzielo- 

 na i krótsza od plewki dolnej. Co do długości zajmuje pośrednie 

 miejsce między Tr. polonicum i Tr. monococcum, gdyż stosunek plew- 

 ki dolnej 1. do górnej równa się tutaj 1 '34 (stosunek ten u Tr. polonicum. 

 compactum == 1 : 526, u Tr. monococcum obie plewki są prawie równe). 



Plewki dolne dwóch dolnych kwiatów są uostnione. Ości po- 

 dobne do ości Tr. monococcum, silne, długie, opatrzone dużemi ostre- 

 mi ząbkami. Długość ości dolnej średnio 60'9±0'899 mm., górnej 

 59"1±1'708 mm. (u Tr. polonicum comjxœtum ości są krótkie, bo 

 dochodzą zaledwie do 35 mm. długości, cienkie, z małemi, słabemi 



133 



