ząbkami. Obie ości mało się od siebie różnią długością. Jest to ce- 

 cha właściwa także Tr. 'polonicum; u Tr. monococcmn ość dolna jest 

 zwykle wielokrotnie dłuższa od górnej. Szczytowy kłosek rozwinięty 

 normalnie, jak u Tr. poloiiicum (u Tr. niunococctim kłosek szczytowy 

 jest zmarniały). Mieszaniec jest zupełnie bezpłodny. 



Fig. 2, 10— 13 Tr. pol comp.: 10 — kiosek, 11 — plewa, i5— nasada kłoska. i.7 — 

 ość; 14 — 17 Tr. luonoc. flav.: ii -— kłosek, 15 — nasada kłoska, l(i — plewa, 17 — 

 ość; IS — W Tr. dicoccoldes spont.: 18 — kłosek, i9 — plewa, 30 — nasada kłoska. 



2. Mieszaniec Tritkum dlcoccoides spontancouillosum Flaksh. X 

 Tr. monococcutn flcwescens Kom. Mieszaniec dotycłiczas nieopisy- 

 wany. Wzmianka w monografji pszenic Perci val'a (3), jakoby pi- 

 sał o nim Tschermak, polega na pomyłce. Opis mieszańca: 

 Kłos wąski, wydłużony, na obu końcacłi zaostrzony, jak u Tr. d/coc- 

 coides, w środku długości, lub nieco wyżej najszersz}*, spłaszczony 



134 



