DE DJAMOER-OEPAS-ZIEKTE IN HET ALGEMEEN 

 EN BIJ KINA IN HET BIJZONDER. 



I. Inleiding. 



Onder den naam djamoer oepas, (vergiftige schimmel), verstaat 

 men, zoover bekend, twee verschillende ziekten bij verschillende 

 groepen van planten optredende. De eerste komt voor bij een- 

 zaadlobbige gewassen, b.v. Saccharum officinarum L. (suikerriet), 

 Oryzasativa L. (rijst), Maranta arundinacea L. (arrowroot), Rotboellia 

 exaltata L. 1) en is, naar de beschrijving te oordeelen, eene 

 schimmelziekte der bladeren. De tweede is eene ziekte van 

 tweezaadlobbigc en naaktzadige planten, die vooral stam en takken 

 aantast; alleen deze, voor vele culturen zeer belangrijke ziekte 

 zal hier verder behandeld worden. De oorzaak dezer ziekte is 

 een schimmel, Corticium javanicum Zimm. door Zimmermann voor 

 het eerst beschreven en benoemd 2) (zie fig. 1). 



Daar deze ziekte niet alleen voor de kina, maar ook voor 

 vele cultuurgewassen zeer belangrijk is, leek het me niet ondien- 

 stig haar te onderzoeken. 



Om eenigszins een denkbeeld te geven, hoe talrijk de i5lanten 

 zijn, welke door Corticium javanicum Zimm. aangetast worden, 

 geef ik hierbij een lijstje van deze planten, terwijl er zoo mogelijk 

 de populaire namen bij gevoegd zijn 3). Door vroegere onder- 

 zoekers 4) werd de schimmel gevonden op: 



Coffea arabica L., Coffea Uberica Buil., Bixa orellana L. (M. 

 kesoemba, J. kasoemba keling), Thea chinensis Sims, Thea assamica 



1). W. Krüger ; Wakker ; Wakker en Went. 



2). Zimmermann, 1, 2. zie ook Zimmermann 1, blz. 46. 



3). N. = Nederlandsch. J. = Javaansch, S. = Soendaneesch, M. = Maleisch, 

 zie hiervoor De Clercq Nieuw plantkundig Woordenboek voor Nederlandsch- 

 Indië 1909. 



4). Zimmermann 1, 2, 3, 4 ; Zehntner; Wurth; von Faber 1, 2; Koorders ; 

 Petch; Bernard 1, 2, 3, 4,; von Speclmew; van Breda de Haan; Galiois. 



