23 Tabak. 



of nagenoeg zonder duidelijk ontwikkelde oortjes of baard. Het gemis 

 hiervan, zoude volgens een Inlandsche opvatting, aan de geurigheid 

 en den sterken smaak ten goede komen. Veel aangeplant wordt een 

 „zoogenaamd kaalstelige tabak met een vrij dik en smal lancetvormig 

 blad, krachtig van smaak en geur, doch niet altijd zeker van brand 

 en dientengevolge voor de Europeesche markt totaal ongeschikt". 



Behalve in de reeds genoemde uitzonderingsgevallen besteedt de 

 Inlander als regel niet veel zorg aan de cultuur. Zaadbedden vindt 

 men dikwijls onder de schaduw van boomen of in het bosch, om geen 

 bedekking te behoeven te maken; in dicht bevolkte streken ook wel 

 dicht bij huis op het erf. Van de keuze van zaadplanten en het winnen 

 van zaad, besteedt de planter ook niet veel zorg; om zoo min mogelijk 

 blad te verliezen, verzamelt hij het zaad niet van de pluim, die uit 

 het boveneind van den stengel te voorschijn komt, maar vergenoegt 

 zich dikwijls met de vruchten, die na het toppen en het oogsten van 

 het blad van den hoofdstengel, uit de zij-uitloopers (tweede snit) 

 gegroeid zijn. 



Nadat de vruchten een bruine kleur aangenomen hebben, worden 

 zij verzameld; na droging wrijft men het zaad uit de vruchten en 

 bewaart het in flesschen of bamboekokers. Dergelijk gewonnen zaad 

 bevat gewoonlijk veel verontreinigingen. Het zaad wordt of als zoodanig 

 uitgestrooid, óf te voren gemengd met zand of liever nog met houtasch, 

 zoowel ter bevordering van de gelijkmatige verdeeling bij het uitstrooien, 

 als tegen insecten. Na het uitzaaien wordt het bed met stroo bedekt 

 en geregeld begoten. Plaatselijk geschiedt de aanleg en het onderhoud 

 dezer zaadbedden op een wijze, die voor de Europeesche manier niet 

 behoeft onder te doen. Genoemde bedekking met stroo helpt o. a. 

 tegen het wegspoelen van het zaad en beschut de jonge kiemplantjes 

 bij hevige regens; waar hevige regenbuien voorkomen, geeft de land- 

 bouwer er de voorkeur aan gebruik te maken van een afdak, dat 

 vervaardigd is uit atap van palmblad, rottan- of suikenïetblad. 



Om goed geharde planten te krijgen, die bestand zijn tegen de 

 wisselvalligheden van het weer en tegen de aanvallen van ziekten, 

 besteedt de Inlander opzettelijk in het algemeen weinig zorg aan de 

 jonge kweekplantjes, en past een soort hardingsmethode toe, die ook 

 bij het kweeken van plantmateriaal voor verschillende gewassen ingang 

 heeft gevonden bij Europeanen. 



