Sll 



Alles te zamen maakte, dat het terrein bij de later volgende 

 beplanting met tabak minder kans opleverde voor een krachtig, gezond 

 en onbeschadigd gewas dan voorheen. Ook vereischte de grondbewerking 

 veel meer arbeid en moest men er veel eerder mede aanvangen dan 

 vroeger noodig was. De omgeving was voor de wortels ongunstiger 

 geworden en het weerstandsvermogen van het gewas werd op een 

 zware proef gesteld. Van allerlei ziekten, die zich vertoonden, en van 

 het minder slagen van de tabak kreeg aanvankelijk alleen de lalang 

 de schuld en tal van middelen werden bedacht om den groei en de 

 verbreiding er van tegen te gaan. Men meende dit, onder andere, te 

 kunnen bereiken door op 

 groote schaal een een- 

 zijdige reboisatie toe te 

 passen, voornamelijk met 

 Albizzia molnccana, zon- 

 der dat men zich te voren 

 eenigszins rekening had 

 gegeven van de gevolgen. 

 Het landschapsbeeld ver- 

 toonde als gevolg van dit 

 systeem na eenige jaren een 

 ander type. Jong, kunst- 

 matig aangelegd bosch had 

 daarin de overhand, dan 

 kwamen de tabaksvelden 

 en verder het blijvend door 

 den Inlander geoccupeerde 

 terrein en eenige stukken 

 met lalang. Ook deze periode behoort thans voor het grootste gedeelte 

 der tabaksstreek al weder tot het verleden, omdat sedert de boven- 

 genoemde andere cultures hun intree gedaan hebben. 



De periode van de kunstmatige herbossching moest in vele 

 gevallen teleurstellingen met zich brengen, omdat door de groote 

 verschillen in grondsoort, gesteldheid en ligging van het terrein 

 en door de groote verscheidenheid in klimaat en regenval, er 

 van een eenzijdige reboisatie met Albizzia-boomen, geen afdoende 

 verbetering te verwachten was, hetgeen schrijver in 1898 reeds 



Fig. 31. Jong bosch op ouden tabaksgrond : Tampcc- 

 1 Macaranga)boomen met Lantana ondergroei. 



