100 



geaccidenteerd is. Plaatselijk maakt men van een stoomploeg gebruik 

 (fig. 35) ; omtrent motorploegen zijn nog geen gegevens bekend. Tot dus- 

 verre is overigens de tjangkol het meest gebruikelijke werktuig voor 

 de grondbewerking. Van veel beteekenis is het om den grond tijdig en 

 voldoende toegankelijk te maken en te houden voor lucht door een 

 zorgvuldige ontwatering en afvoer voor regenwater. Evenwijdig aan 

 den plantweg loopen meerdere paden dwars door de velden (midden- 

 wegen en de achterweg) met gewoonlijk aan weerszijden pa rits (goten) ; 

 deze wegen worden opgehoogd met den ondergrond uit de er naast 

 gegraven parit. Op zwaren en laag gelegen grond verdeelt men het 

 veld in een groot getal vakken, soms in 12 petaks, om zoodoende 

 door het groote getal parits een betere ontwatering te verkrijgen. 

 Het gotenstelsel zelf staat wederom in verbinding met een of meer 

 rivieren of gegraven leidingen, die door of langs de afdeelingen loopen. 



De diepte, waarop de grond moet bewerkt worden, is bij het 

 ploegen gemakkelijk te regelen en te controleeren, bij het tjangkollen 

 is dit minder het geval. Aanbeveling verdient dan het systeem om 

 den grond in strooken te laten bewerken, evenwijdig aan den plant- 

 weg, zoodat een snel overzicht en een bruikbare controle op de diepte 

 mogelijk zijn. De grond in de diepere lagen is, als regel, voor de 

 tabak ongeschikt, want de tijd en de middelen om hem bruikbaar te 

 maken, ontbreken. Bij een proef op groote schaal met zeer diepe 

 bewerking, een jaar voor het planten, ging dan ook bijna alle tabak 

 dood. Beter voldeed de methode, waarbij men alleen den bovengrond 

 (den eersten steek) omwerkt en den tweeden steek op zijn plaats laat, 

 maar alleen doorbreekt, en waardoor de luchttoevoer en de water- 

 verzorging er vergemakkelijkt werden. 



Men herhaalt met eenigen tusschentijd de grondbewerking eenige 

 malen, ter bestrijding van het telkens weder opschietende onkruid, 

 maar vooral om den woesten grond beter te doen ontzuren. Voor- 

 bemesting is in het algemeen niet toe te passen, want het bevordert 

 den onkruidgroei ; ook is te vreezen, dat de uitwerking van den mest 

 op het gewas vermindert, door wegspoeling of door verandering in 

 een voor de tabak ongewenschten vorm. Waar de meststof om opneem- 

 baar te worden noodwendig eenigen tijd in den grond verblijven moet, 

 strooit men haar echter te voren uit. Bijv. Thomasphosphaat, 5 pikol 

 per veld, 6 weken vóór het planten. 



