Taltak. 



HOOFDSTUK IV. 



Ziekten en beschadigingen van Java- en Sumatratabak. 



Inleiding. 



De ziekten en beschadigingen, waaraan de tabak op Java en 

 Sumatra blootstaat, zijn voor een groot deel dezelfde, zoodat een 

 afzonderlijke behandeling in die gevallen tot herhaling zou leiden. 

 Waar verschillen optreden, zijn deze veelal van kwantitatieven aard, 

 in verband met de afwijkingen in klimaat, grond en cultuurmethoden 

 en met het kweeken van verschillende meer ot minder gevoelige 

 soorten. Op Java heeft men het voordeel als regel tabak te kweeken 

 op blijvend bouwland, met de gunstige gevolgen, die een geregelde 

 cultuur en bewerking op den bodem hebben. Op Deli daarentegen is 

 de grond korten tijd, voordat de tabak er groeit, een woest, ongebruikt 

 terrein, waar 7 — 8 jaren verloopen zijn, sedert er het laatst een cultuur- 

 gewas op gegroeid is. Er is slechts een betrekkelijk korte termijn ter 

 beschikking vóór het planten der tabak om hierin verbetering aan te 

 brengen. Voor een veeleischend gewas als tabak, laat hij te wenschen 

 over en kan de grond derhalve niet voldoende medewerken om een 

 krachtig gewas op te leveren. Zijn er nu bovendien nog schadelijke 

 organismen in den bodem, dan moet de tabak het in dezen ongelijken 

 strijd afleggen. Een gezonde, bruikbare grond vergroot daarentegen 

 het weerstandsvermogen van de plant, omdat de bodem dan als het 

 ware op de hand van het gewas is in den strijd tegen vele ziekten 

 en kwalen. Het lang onbebouwd liggen van den grond bevordert 

 verder in hooge mate de vermeerdering en verbreiding van schadelijke 

 dieren en organismen; in Deli is men hiervan tot zijn schade maar 

 al te goed van op de hoogte gekomen. De verspreiding van de 

 schadelijke Prodenia-rups bleek soms in de hand te zijn gewerkt door 

 het als voedselplant in de parits groeiende gendjir, Limnocharis flava. 



