174 



Cinchona officinalis werd uitgeroeid, tengevolge waarvan zij in de 

 omstreken van Loja al zoo goed als verdwenen was. 



Volgens Weddell was het in 1847 reeds noodig, dat men, om 

 goede basten te bekomen, deze 8 of 10 dagreizen ver van de bewoonde 

 plaatsen ging zoeken en in Cochabamba ging de gemakzucht der 

 cascarilleros zóó ver, dat de boomen niet eens gekapt werden, maar 

 eenvoudig geschild tot eene hoogte, die gemakkelijk te bereiken was, 

 waarna de geheele boom, tengevolge van die ontschorsing, afstierf. 



Op andere plaatsen velde men de boomen, doch nam alléén den 

 bast van de naar boven gekeerde zijde, omdat het te veel moeite 

 was om den stam om te keeren, ten einde ook het andere gedeelte 

 te winnen. 



Dit uitroeien moest voorkomen worden, vooral daar de scheikunde 

 in 1820 door de afzondering van de kinine de nuttige eigenschappen 

 van de kina nog meer had doen waardeeren. 



In 18 18 reeds wees Dr. Ainslie op het betreurenswaardige feit, 

 dat men nog nooit beproefd had de kinaplant op Britsch-lndischen 

 bodem over te brengen ; een stap verder ging Dr. Forbes Rovle die, 

 in zijn Illustrations of Himalayan Botany (1839) niet alleen met nadruk 

 aandrong op een invoering van regeeringswege, maar tegelijkertijd de 

 Nilgiries en Silhet aanwees als de daarvoor meest geschikte streken. 



Het werd echter 1852 voordat de Engelsche regeering tot den 

 slechts halven maatregel overging om te onderzoeken, hoever zij het 

 zou kunnen brengen, door ten dezen gebruik te maken van de mede- 

 werking en hulp van hare consulaire agenten in Zuid-Amerika. 



Weinig bemoedigend luidde het oordeel en alhoewel Cope te 

 Quito er in slaagde eenige kinaplantjes van Loja te verzenden, zoo 

 overleefden deze de reis naar Engeland niet. Zaden van C. calisaya, 

 door Pentland bezorgd, werden in 1852 naar den botanischen tuin te 

 Calcutta gezonden, doch ze ontkiemden niet. Fortune bracht in 1853 

 zes Calisaya-planten, gewonnen uit zaad, dat Weddell had meegenomen 

 van Bolivia, levend te Calcutta aan, doch ze stierven bij het transport 

 naar Darjeeling. 



Ook in Frankrijk werd door mannen als Jussieu, Richard en 

 Gaudichaud aangeraden de acclimatisatie te beproeven. 



Weddell had kinazaden in Amerika verzameld, die in den 

 hortus te Parijs aan de zorgen van Houlet werden toevertrouwd. De 



