176 



Amerikaansche kinabosschen hoort spreken, dat deze eene opeenhooping-, 

 of zelfs pleksgewijs gezellige groepeering, uitsluitend van kina-boomen 

 vormen. Integendeel komen deze zóó verspreid voor onder een groote 

 verscheidenheid van plantensoorten, die tot de meest verschillende familiën 

 behooren, dat men in vele z.g. kinawouden zeer bepaaldelijk naar kina- 

 boomen moet zoeken. Voorts zijn de onderscheiden kinasoorten aan 

 bepaalde streken en hier wederom aan bepaalden hoogten boven de 

 zee gebonden. De grenzen der kinabosschen kunnen bezwaarlijk met 

 juistheid worden aangewezen. Nauwkeurige opnemingen toch zijn in de 

 genoemde landen nooit volbracht en de eeuwenheugende, voortdurende 

 exploitatie van die bosschen, heeft hun oorspronkelijke grenzen zeer 

 stellig aanzienlijk teruggedrongen. De meest gunstig gelegen punten 

 werden natuurlijk het eerst geëxploiteerd; gaandeweg drong men dieper 

 en verder door en terwijl men dat deed zonder orde, regel of controle, 

 was men evenmin bedacht op onderhoud als op vernieuwing. Trouwens 

 de wetenschappelijke, stellige aanwijzingen, die men daartoe noodig 

 had, ontbraken, trots de ijverige pogingen en onvermoeide onder- 

 zoekingen van verschillende natuurvorschers. 



Zoo hebben bijvoorbeeld alle wetenschappelijke reizigers der 17de 

 en iSde eeuw en uit de eerste helft der 19de eeuw bericht en volge- 

 houden, dat de grenzen der kinabosschen gelegen zijn tusschen ongeveer 

 3600 en 10.000 voet boven de zee en beweerd, dat edeler kinasoorten 

 aangetroffen worden, hoe meer men deze laatste grens naderde. 



Men kan zich dit verklaren, omdat in de lagere, meer toegankelijke 

 streken de kinaboomen reeds waren uitgeroeid, toen men aan hun 

 voorkomen meer aandacht begon te schenken, zoodat ze nog slechts 

 werden aangetroffen op groote hoogten en in een daarmede gepaard 

 gaand vochtig, regenachtig klimaat. 



Van daar, dat men zich de voorstelling maakte, dat een kinaboom 

 zich eerst dan gelukkig gevoelt, wanneer hij altijd in regen of mist 

 gehuld, slechts gedurende weinige dagen, en dan nog maar voor 

 enkele uren, door de zon beschenen wordt. De ondervinding heeft 

 evenwel geleerd, dat weliswaar verschillende soorten op verschillende 

 hoogten geplant moeten worden, maar dat de Cinchona's lager kunnen 

 gedijen dan men oorspronkelijk dacht, inderdaad veel droogte kunnen 

 verdragen en dat er meer kinaboomen afsterven door overmaat van 

 vocht dan door te lange droogte. 



