186 



tusschen de bastvezels verspreid. Men verstaat daaronder dikwandige, 

 gestippelde cellen, welke, minder breed en van eene ruimere holte dan de 

 vezels voorzien, op korte zuilen gelijken en niets spits, maar plat eindigen. 



Bij oudere kinaboomen ontstaan ook in diepere lagen kurkplaten, wier 

 randen zich naar buiten keeren. Dan worden gaandeweg stukken van de 

 schors en later ook van den bast aan de stofwisseling onttrokken, en aan 

 uitdroging, verweering en verkleuring prijs gegeven. In den regel blijven 

 deze achtereenvolgens afgesneden stukken nog een geruimen tijd met 

 elkander verbonden en vormen dan de korst (rhytidoma) van den boom. 



De schors groeit niet meer aan en zoodra zij is afgestooten. 

 bestaan alle volgende schilfers uit den bast. Korstvormingf g-eschiedt 

 alleen bij oude stammen of takken, bij dunne takken komt zij niet voor. 



Van alle soorten, sedert de invoering van de kinacultuur op Java 

 gekweekt, zijn er slechts twee overgebleven, welke thans nog geculti- 

 veerd worden en wel de C. Ledgeriana Moens en de C. succirubra Pav. 



De eerste soort levert de fabrieksbasten, nl. : die, waaruit de 

 kininezouten worden bereid en de tweede de pharmaceutische basten. 



Eerst in de laatste jaren is men zich nog gaan toeleggen op den 

 kweek van C. robusta Trimen, vermoedelijk een hybride tusschen 

 C. succirubra en C. officinalis, aangezien deze voor pharmaceutische 

 doeleinden beter is dan de eigenlijke C. succirubra, omdat de bast, 

 behalve aan kina-alcaloïden, ook zeer rijk is aan kinalooizuur. 



Cinchona Ledgci'iana Moens. Uit den handel in Amerikaansche 

 basten is deze niet met zekerheid bekend. Volgens Ledger zou de 

 bast in Bolivia vrij zeldzaam zijn en daar rojo heeten. 



De C. Ledgeriana is zonder twijfel nauw verwant met de C. 

 calisaya van Weddell; het is zeer waarschijnlijk, dat de C. Ledgeriana 

 de oorspronkelijke vorm der echte calisaya is. 



Moens houdt evenals Scheffer deze soort voor de echte C. 

 calisaya, doch daar deze naam reeds voor eene andere soort gebruikt 

 is, is haar door Moens de naam van C. Ledgeriana gegeven. 



Als bijzonder kenmerk is te noemen, dat de bast dik is en zeer 

 rijk aan alcaloïden, in hoofdzaak aan kinine. 



De boomkruin is kegelvormig of pyramidaal. De takken zijn 

 gewoonlijk onder zeer scherpe hoeken met den stam verbonden. De 

 oorspronkelijk ingevoerde boomen bloeiden op 1560 — 1625 M. boven 

 de zee zeer laat, niet voor hun 7de jaar, enkele zelfs na hun 15de jaar. 



