191 Kina. 



C. officinalis Linn. De C. officinalis is ongetwijfeld de meest tengere 

 soort. Zij ontwikkelt zich niet tot een zwaren, forschen boom met zware 

 takken ; integendeel blijven deze laatste meestal dun en afhangend. 



De C. officinalis is een zeer karakteristieke kinasoort, zoowel 

 door haar tengeren vorm als door haar fijn donkergroen, glanzend en 

 roodgeaclerd, meestal spits uitloopend blad. De bloemkroon is in den 

 knop purper-zwart, nadat de bloem geopend is, licht of donker bloedrood. 

 De kelk is groen, wit behaard en de kelktanden zijn bruin of bloedrood. 



De vrucht is in verschen toestand donker kastanjebruin van kleur. 

 Van alle kinasoorten heelt de C. officinalis het grootste, zwaarste zaad. 



De Engelschen hebben haar te danken aan Spruce en Cross, 

 die in 1 860/61 zaden en planten verzamelden in Ecuador. In 1865 

 werden op Java 4 kisten met ofticinalis-planten (destijds nog Condaminea 

 genoemd) van Mac Ivor uit Madras ontvangen. 



Type van alcaloïd-gehalte : 

 kinine 3,7 %, cinchonidine 1,2 %, kinidine 0,02 u / , cinchonine 0,4%, 

 arnorph alcaloïd 0,6 % en kinamine. 



Uitersten : 

 kinine 1,75 — 7,50 %, cinchonidine o — 3,9 %, kinidine 0—0,3 %> cm ~ 

 chonine 0,1 — 0,7 %, arnorph alcaloïd 0,1 — 1,6 %. 



De C. officinalis groeit het best op een hoogte boven de zee van 

 2000 Meter. Van deze wordt de crown-bark ook de Loxa of Loja. 

 bast gewonnen. 



Verder werden op Java nog in den loop der tijden op kleine 

 schaal gekweekt de: 



C. caloptcra. Miq. Het blad is groot, harder en ruwer dan dat van 

 C. succirubra en C. micrantha en ligt, wat de kleur aangaat, tusschen 

 deze beide in. Haar grootste aanplant zal ± 1 2000 stuks bedragen hebben. 



C. micrantha. Ruiz. et Pavon. In habitus vrij wel met de C. 

 succirubra overeenkomende; gene heeft echter bruin getinte bladeren 

 en kleine witte bloemen. Zij schijnt in Peru thuis te behooren en 

 leverde de bruine kinabasten. 



C. lancifolia. Mutis. Door K aksten in 1854 verzameld in Nieuw 

 Granada (Columbia). Zij schijnt in de hoogste bergstreken van Amerika 

 voor te komen. 



C. PaJiudiana. How. Deze werd gewonnen van zaden, die Hasskarl 

 opgaf te hebben ingezameld van C. ovata. 



