199 Kina. 



Wil men echter dergelijke gronden opnieuw beplanten, dan is 

 het een eerste vereischte, dat men zoo dicht mogelijk plant om den 

 bodem spoedig beschaduwd te krijgen, wijl dan de bouwkruin beschermd 

 wordt tegen de sterke inwerking van de zonnestralen. 



Zoo mogelijk dient men bij de keuze van gronden er op te 

 letten, dat het terrein uit lange breede uitloopers van het gebergte 

 bestaat en er geen, of zoo weinig mogelijk smalle bergruggen (neuzen) 

 voorkomen. Van deze laatste is de grond minderwaardig. 



Ook is het van belang, dat men bij het kiezen van gronden er 

 op let, of daarop een voldoende hoeveelheid water uit bronnen of 

 rivieren kan gebracht worden. Men heeft dit noodig voor de woningen 

 van het personeel, maar vooral ook voor de kweekerijen. 



Ontginning van den Boschgrond. 



Bij zijn aankomst op Java vond Hasskarl, dat er reeds een 

 begin was gemaakt met het aanleggen van tuinen. Daartoe had 

 Teysmann in November 1854 een oppervlakte boschgrond opengekapt 

 en van alle groote woudboomen ontdaan, zoodat de jonge planten, 

 daar uitgeplant, terstond zonder eenige beschutting aan het volle 

 zonlicht zouden worden blootgesteld. 



Hasskarl had hiertegen bezwaar, wijl het in het moederland der 

 kinaboomen bekend was, dat ze zonder schaduw niet willen groeien, 

 althans niet tot boomen opschieten. Hij plantte daarop dadap-stekken 

 (Erythrina spec), die ook in de koffietuinen als schaduwboomen 

 werden gebezigd. 



Jdnghuhn, die in Juli 1856 de leiding van de cultuur van Hasskakl 

 overnam, was niet alleen dezelfde meening toegedaan, maar paste 

 het systeem met nog grootere gestrengheid toe en liet alle woudboomen 

 staan met uitzondering van de reeds afgestorven, vermolmde of 

 scheefgegroeide, die dreigden om te vallen. 



Toen de Vrij in 1863 naar Europa terugkeerde, na gedurende 

 8 jaren de kinacultuur op Java van nabij te hebben waargenomen, 

 bezocht hij ook de Britsch-Indische tuinen te Ootacamund. Hij werd 

 daar getroffen door het frissche, krachtige voorkomen der in het volle 

 licht groeiende planten, dat zoo gunstig afstak bij het zwakke, ziekelijke 

 uiterlijk der Javaansche planten. Na Junghuhn's dood, 14 April 1864, 



