203 Kina. 



Blijven de stammen liggen, dan verrotten ze langzamerhand, 

 sommige minderwaardige houtsoorten reeds vrij spoedig, en worden 

 daarbij tot een bron van nuttige stoffen, van mest, die aan het plantsoen 

 ten goede komen. 



De minerale bestanddeelen, die bij verbranding plotseling in zoo 

 groote massa en in ongeschikten vorm op den bouwgrond komen, 

 en dan meer als vergif dan als voedend element werken, komen 

 bij verrotting ook vrij, maar nu langzamerhand en in voldoende 

 kwantiteiten. 



Weliswaar is een dergelijke ontginning kostbaarder dan de vroeger 

 gevolgde, maar de voordeelen, die men daarmede op den duur behaalt, 

 zijn niet weg te cijferen, daar men op deze wijze een veel regelmatiger 

 aanplant krijgt en geen gevaar loopt, dat lastig en schadelijk onkruid, 

 als alang-alang, op de brandplekken spoedig opschiet. 



Wijl men in de bergstreken bijna altijd met hellend terrein te 

 doen heeft, is de aanleg van terrassen noodzakelijk, waarvan de 

 beschrijving hieronder volgt. 



Terrasseeren. 



Het aanleggen van terrassen of het verdeelen van het hellende 

 terrein in waterpasse vlakken heeft vooral ten doel te voorkomen, 

 dat bij zware regens de bovenste laag teelaarde wegspoelt, waardoor, 

 al zijn de gronden oorspronkelijk ook nog zoo uitmuntend, eindelijk 

 niets overblijft dan een stugge, onvruchtbare ondergrond, die, onver- 

 weerd en arm aan humus als hij is, als bouwgrond ongeschikt is en 

 dit jarenlang blijft. Op een hellend terrein, dat niet in terrassen ver- 

 deeld is, is men huiverig de zoo noodige diepe grondbewerking uit 

 te voeren, omdat bij omwoeling van den grond, het verlies aan het 

 beste gedeelte van de bouwkruin zooveel te grooter zal zijn, indien 

 daarop spoedig een hevige regenbui volgt. 



Nog uit een ander oogpunt is de terrasgewijze aanleg voordeelig. 

 Ofschoon de beplantbare oppervlakte dezelfde blijft, wordt de opper- 

 vlakte, die met lucht in aanraking gebracht wordt, aanmerkelijk grooter. 



Ook wordt het waterniveau er door verlaagd, daar de bij de 

 inkapping blootgestelde ondergrond, die soms het water niet, of 

 moeilijk doorliet, door de verweering, nu hij met lucht in aanraking 



