212 



volkomen rijp zijn, in den wind gedroogd, goed gereinigd van alle 

 aanhangende deelen van vruchteloos en zaaddrager worden en daarna 

 in goed sluitende stopflesschen in het donker worden opgeborgen. 



Het eerste Ledger-zaad, uit Amerika ontvangen, was 6 a 7 

 maanden oud en kiemde toch nog voor een goed deel. Het zaad 

 ontkiemt echter te beter, naar mate het spoediger na het oogsten 

 wordt uitgezaaid. 



De voorzorgen, die in de eerste jaren van de cultuur bij het 

 uitzaaien genomen werden, zijn thans overbodig gebleken. Thans heeft 

 het uitzaaien plaats in de open lucht op overdekte bedden. 



De bedden hebben een breedte van 0,8 meter en worden met 

 atap bedekt. Langs de bedden legt men stukken hout, dunne stammen 

 van kina- of andere boomen, tusschen in den grond geslagen kleine 

 houten paaltjes om ze vast te houden. De grond wordt uit het bed 

 genomen ter diepte van 1 a 1 1/3 Rl. voet. De uitgegraven aarde 

 wordt dan toebereid, d.w.z. al wat voor de zaden schadelijk kan worden, 

 insectenlarven, rottend hout, enz. wordt verwijderd ; daarna wordt ze 

 weder op de plaats teruggebracht, nadat vooraf de onderlaag goed 

 is omgepatjoeld. Is de aarde teruggebracht, dan wordt ze gelijk 

 getrokken en komt hierop een 2 a 3 cm. dikke laag grove (niet 

 gezeefde) goede, uitgezochte boschhumus. Het bed wordt dan bedekt 

 met een dak van atap. Deze daken zijn van voren 1,25 meter hoog 

 en van achteren tot 0,3 meter boven den grond afdalend. 



Op een vierkanten meter grondoppervlakte wordt 3^4 gram 

 zaad met de hand, zoo gelijkmatig mogelijk, uitgezaaid, nadat vooraf 

 de humuslaag goed bevochtigd is geworden. 



De voorkant van het zaadbed wordt na het uitzaaien nog voorzien 

 van een ± één meter hooge afsluiting van bamboe vlechtwerk. 



Na het uitzaaien wordt dan het zaad bevochtigd, hetgeen het 

 best geschiedt door daarvoor een sproeier te gebruiken, waaraan een 

 slang verbonden is met straalpijp en verstuiver. Zeer verkeerd is het, 

 het zaad te bevochtigen met een gewonen gieter, wijl het water dan 

 te onverdeeld en de druppels met te groote kracht neervallen, zoodat 

 de zaden van hunne plaats af en bijeen spoelen. Bij het gebruik van 

 een sproeier verkrijgt men over het bed nevel, die voor de zaden 

 niet schadelijk is. 



Van den tijd van het jaar hangt het af, of het zaad veel of 



