219 Kina. 



de bouwkruin een belangrijken invloed uitoefent op de samenstelling 

 van den bast. 



Doch voor den aanleg van een zaadplantsoen is kunstmatige 

 vermenigvuldiging absoluut noodzakelijk; alleen geïsoleerde enten- of 

 stekkenplantsoenen geven voldoende waarborgen voor goed zaad, 

 zoowel in typisch voorkomen als van het gehalte, al kan dit laatste 

 nog vrij groote afwijkingen vertoonen. 



De kunstmatige vermenisfvuldigfinpf van de Cinchona's kan ge- 

 schieden door afleggers, stekken of enten. 



Van afleggers heeft men nimmer veel werk gemaakt, omdat dit 

 vrij lastig en omslachtig is. 



Meer heeft men zich beziggehouden met het maken van stekken. 



Het stekken gelukt niet even goed bij alle soorten van kina. 

 Stekken van C. succirubra bewortelen met het meeste gemak. Het is 

 echter veel moeielijker, de C. Ledgeriana door stekken te vermenig- 

 vuldigen, en daar het bovendien gebleken is, dat het wortelstelsel van 

 een stek zich minder goed ontwikkelt en zich bepaalt tot de vorming 

 van tal van haarwortels in plaats van een flink wortelstelsel, zooals 

 bij zaailingen, zoo wordt de kunstmatige vermenigvuldiging door 

 middel van stekken zoo goed als niet meer toegepast. 



Jaren geleden, toen het zaad zeer schaarsch was, heeft men zich 

 voor het maken van stekken nogal veel moeite gegeven, o. a. deed 

 dat de in Inclië bekende kweeker Ottolander, maar nu men tegen- 

 woordig over meer dan voldoende superieur zaad kan beschikken, is 

 het beter deze wijze van kunstmatige vermenigvuldiging te laten varen. 



Het gemakkelijkst geschiedt de kunstmatige voortkweeking door 

 middel van enten. 



Reeds in 1866 is door Teysmann de enterij van kina beproefd 

 en ofschoon de uitkomst goed was, is men er toen niet mede 

 doorgegaan. 



Later is de proef opnieuw door Moens genomen, doch met 

 minder gunstig resultaat, totdat in begin van 1879 Ottolander de 

 Gouvernements-onderneming bezocht en de plakenting aanraadde. 



Een tijd lang werd deze methode met succes op de Gouver- 

 nements-onderneming gevolgd, waarbij kweekhuizen, welke vrij kostbaar 

 waren, gebruikt werden. 



In 1885 werd echter door een kinaplanter, J. W. van Loon, 



