220 



een methode van enten in de buitenlucht toegepast, welke zoo goed 

 voldeed, dat zij thans, met hier en daar eene geringe wijziging, 

 algemeen wordt toegepast. 



Voor onderstammen gebruikt men meestal C. succirubra uit zaad 

 gekweekt. Als deze planten ongeveer de dikte van een potlood hebben, 

 worden zij verent. 



Voor griffels neemt men (Plaat 96 fig. IV) vrij stevige en nog 

 groeiende zijtakken, van 8 a 10 cm. lengte Deze griffels bestaan uit 

 twee geledingen. Men snijdt ze van onderen, zoo vlak mogelijk, met 

 een scherp mes, schuins af, zoodat het zijvlak eene lengte heeft van 

 ongeveer 4 cm. 



De stam van den succirubra geeft men ter zijde, op ongeveer 

 5 cm. van den grond, eene schuine insnijding, van boven naar beneden. 

 Deze insnijding moet zuiver vlak zijn, even lang als het snijvlak van 

 den griffel en zij mag niet dieper gaan dan ] /s van c ' e dikte van den 

 stam. De griffel moet hierin juist passen: zoo mogelijk moeten de 

 beide cambiumlagen van stam en griffel elkander bedekken, doch 

 indien de stam daarvoor te dik is, dan moet dat toch aan eene zijde 

 geschieden, daar door middel van dat teeltweefsel de vereeniging tot 

 stand moet komen. Het entrijs wordt dan met zijn snijvlakte tegen 

 de wond van den onderstam gedrukt. Het entrijs steunt hierbij op de 

 basis van de wondvlakte van den onderstam. Alsnu wordt de plaats 

 van inhechting of plakking met een zacht, niet snijdend touw — 

 waarvoor zich uitgerafelde goenizakken het best leenen — omwonden 

 en met entwas besmeerd. 



Ent men op dikkere stammen, dan is het beter de oorspronkelijke 

 methode te volgen. 



In den stam worden tot op het cambium, op 10 cm. boven den 

 grond, drie overlangsche insnijdingen gemaakt op een onderlingen 

 afstand van 1 cm., waarvan de middelste insnijding iets korter is dan 

 de beide andere. Plaat 96 fig. 1. Daarna maakt men daarboven een 

 dwarse insnijding, welke alle drie met elkaar verbindt, zoodat er twee 

 slippen ontstaan. Plaat 96 fig. 2. 



Met de rugzijde van het entmes make men nu voorzichtig de 

 slippen los, doch zorge vooral het cambium niet te beschadigen. De 

 toppen der slippen korte men nu een weinig in, ongeveer eenige m.m., 

 opdat, als men de ent inzet, de snijvlakte van den griffel niet beschadigd 



