Kina. 



HOOFDSTUK III. 



Scheikunde van de Cinchona's. 



Beschrijving van de alcaloïden. 



Vóór de ontdekking van de alcaloïden werd de kinabast als 

 geneesmiddel uitsluitend gebruikt in den vorm van poeder, van 

 extracten, van afkooksels enz. ; maar al spoedig nadat men het 

 krachtiger, meer dadelijk werkend alcaloïd had gevonden, werd dit 

 afgezonderd. 



De voornaamste alcaloïden welke in den kinabast voorkomen, 

 zijn de volgende: 



Kinine C 20 H 2 ^N 2 O 2 , werd in 1820 ontdekt door Pelletier en 

 Caventou. 



Kristalliseert met 3 aq. in witte, zijdeglanzende, dunne prisma's. 

 Draait het polarisatievlak naar links, voor den gelen straal berekend, 

 bij 15 , — 165,79°, bij 25°, — 162,46°, in alcoholische oplossing. De 

 zwavelzure oplossing fluoresceert. 



Het neutrale sulfaat, (020^4^0.3)2 H2SO4 + 7 aq. is oplosbaar 

 in 750 deelen water van 13°, in 390 deelen water van 24°, in 

 ongeveer 30 deelen kokend water; in 60 deelen alcohol van 0,85 s.g. 



Wijnsteenzure kinine (C2oH2 i N 2 2 )2 C^HgOg, is zeer moeilijk 

 oplosbaar in water. Ook citroenzure, azijnzure, zuringzure en looizure 

 kinine zijn in water weinig oplosbaar. Zoutzure kinine daarentegen 

 wordt daarin vrij gemakkelijk opgenomen : 1 deel in 39,4 deelen water, 

 bij 10°. 



Kinidine. Dit heeft dezelfde samenstelling als kinine. 



Het is in 1833 door Henry en Delondre ontdekt. Synoniem er 

 mede zijn conchinine (Hesse) en cinchotine (Hlasiwetz). Kinidine 

 draait het polarisatievlak naar rechts, in alcoholische oplossing, voor 



