274 



zondering van een deel, door de fabrikanten te bepalen, hetwelk voor 

 de Bandoengsche kininefabriek achterblijft. 



Niet meer dan een vooraf bepaald kwantum bast mag- door elke 

 kina-onderneming op Java worden geleverd en is het aan de producenten 

 uitdrukkelijk verboden gedurende de overeenkomst kinabast aan iemand 

 anders te leveren of te verkoopen. 



De fabrikanten zijn verplicht van de producenten in elk contract- 

 jaar minstens (het contract is voor 5 jaar aangegaan) 515,000 K. G. 

 zwavelzure kinine in bastvorm over te nemen en daarvoor te betalen 

 een standaard prijs van Nederlandsche centen per unit. Zoodra de 

 tot Nederlandsch geld tegen den koers van 169 herleide duitsche 

 officieele prijs van kinine sulfaat bij afname van 25 K.G. kinine, meer 

 bedraagt dan / 16,50 per K. G., zijn de fabriekanten bovendien ver- 

 plicht de helft van het meerdere aan de producenten uit te keeren. 



De fabrikanten mogen te Londen of elders, niet echter in Nederl.- 

 Indië geproduceerde basten opkoopen. 



Bij het aangaan van het contract werden enkele fabrikanten, die 

 behalve chemicaliën ook kinine maakten, uitgesloten, zoo o.a. een fabriek 

 in Zwitserland en verder werd er iets op gevonden om de Fransche en 

 Amerikaansche fabrieken aan kinabast te helpen, wijl deze volgens de 

 Fransche en Amerikaansche wetten aan geen trust moeren mee doen. 



Nu het contract gedurende drie jaar werkzaam is, is over het 

 algemeen de Java planter niet tevreden. Weliswaar krijgt men 

 hoogere prijzen voor het product, maar dit is voor een groot deel te 

 wijten aan de tijdelijke toestanden in Europa en het is zeer de vraag 

 of het voor den planter niet beter ware geweest, indien de vroegere 

 concurrentie was blijven bestaan. En feit is, dat een thans uitgesloten 

 fabriek één cent unit meer zou willen betalen dan de aangesloten 

 fabrikanten betalen, indien zij aan bast geholpen wordt. 



Wanneer men bedenkt, dat meestal slechts 6 proc. van den bast des 

 kinabooms van waarde is voor den kinine-fabrikant en dat men dus voor de 

 overige 94 proc, bestaande uit stof, die voor de fabricage onnut is, eigenlijk 

 noodeloos transport betaalt, dan is het een zeer natuurlijk denkbeeld, dat 

 men zich groote voordeden zou verzekeren, door de afscheiding der kinine 

 uit den bast te verrichten op de plaats zelve, waar hij wordt ingezameld. 



Werkelijk zijn daartoe pogingen in het werk gesteld, vooral om 

 de alcaloïden in ruwen staat uit basten van minder hoedanigheid af te 



