283 



Coca. 



Ook bij de echte coca treden, ofschoon in veel mindere mate, 

 verschillen in bladgrootte op. 



Bovendien kan men door een sterken snoei of een goede be- 

 werking' de bladgrootte tijdelijk zeer doen toenemen. 



Het geslacht Erytroxylum heeft zijn naam te danken aan de 

 roode kleur, die het hout van de meeste soorten bezit. 



De takken der cocaplanten zijn recht, roodachtig bruin van kleur. 

 De bladeren zitten aan korte steekjes ; ze zijn spatelvormig met spitse 

 of stompe uiteinden. Als kenmerkende eigenschap bezitten de bladeren 

 twee rimpels van den steel naar den top gaande, die ontstaan zijn 



Fig. 112. E. coca Lam., de echte coca. (' , van de ware grootte). 



door de wijze, waarop het blad in den knop opgevouwen was. Vooral aan 

 den onderkant van de bladeren zijn de rimpels goed te zien. De bloempjes 

 zijn klein en bleekgeel of geelwit. Zij komen bij trosjes van 3 of 4 stuk 

 uit de bladoksels te voorschijn en zijn reukloos. De roode of roodbruine 

 besvrucht bezit een eivormige spitse steenvrucht met overlangsche ribben, 

 die één zaadje bevat. Een kenmerk, waardoor de Peru- en de Javacoca 

 van elkaar te onderscheiden zijn, is de aanwezigheid van meerdere 2-rijige 

 schubjes aan den voet van de jonge twijgen bij de echte coca, welke bij de 

 Javacoca zeer zelden of in het geheel niet voorkomen. 



