2-0 



De oplossing wordt vervolgens met aether eenmaal uitgeschud, 

 daarna alkalisch gemaakt met ammoniak en vervolgens met oneeveer 

 50 cM 3 . aether uitgeschud en de aetheroplossing in een kolfje gebracht. 



Hieruit wordt zij voorzichtig in een gewogen kolf geschonken, 

 waarbij men zorgt, dat geen waterdruppels meegaan. Daarna schudt 

 men de met ammoniak alkalisch gemaakte vloeistof nog eens met 

 25 cM 3 . aether uit en behandelt deze op gelijke wijze. Het gebruikte 

 kolfje wordt een paar maal met wat aether uitgespoeld. Na distillatie 

 van den aether wordt de kolf eenioe malen in kokend water o-ebracht 

 en na elke verwarming door een luchtstroom uitgeblazen. 



De kolf wordt nu in een exsiccator geplaatst en na afkoelen 

 oewoeen. Hierna herhaalt men het verwarmen en uitblazen nog' 

 10 keer en weegt. Dit zet men voort tot de kolf een constant gewicht 

 vertoont. 



Het z.g. totaal alkaloïd-gehalte van het blad verandert met zijn 

 ouderdom Wanneer men het jongste blad van een takje, het nog 

 niet ontplooide of juist ontplooide topblad, nummer 1 noemt en 

 vervolgens de volgende bladeren 2 enz., dan blijkt het totaal alkaloïd- 

 gehalte van het droge blad met den ouderdom op de volgende wijze 



te veranderen. 



Gewicht van 1 blad. 

 o/ z.g. totaal alkaloid. Versch. Droog. 



No. 1 4.70 16.6 m gr. 3.5 m.gr. 



2 2.93 39.— 9.4 



3 2 -°5 47-— 12.9 



4 t-44 5i-5 ï6 -4 



5 i-34 5 6 -— i 8 - 8 



6 ...... . 1.32 59.— 20.5 



7 1.25 60. — 21.1 



8 1-22 57.5 I9.9 



Het z.g. totaal alkaloïdgehalte gaat dus in het allereerste stadium 

 van den groei van de bladeren procentisch sterk achteruit, terwijl 

 later, wanneer het blad maar zelf weinig in grootte toeneemt, ook 

 slechts een geringe achteruitgang in het procentgehalte valt waar te 

 nemen 



Berekent men uit deze cijfers de hoeveelheid z.g. totaal alkaloïd 

 die zich in elk blad bevindt, dan verkrijgt men het volgende: 



