311 Specerijen. 



oorzaak van deze verschillen kan liggen, dat het laatstgenoemde eeuwen- 

 lang in cultuur geweest is, zooals in Atjeh en in de Straits, waar een 

 andere cultuurmethode gevolgd wordt; het andere zou meer den wilden 

 vorm naderen ; klimaat en bodem kunnen ook hun invloed doen gelden 

 op de groeiwijze en de productiviteit van de planten. 



Geschiedenis. 



Men moet aannemen, dat peper reeds van af de vroegste tijden 

 een belangrijk handelsartikel geweest is. Ongetwijfeld speelde dit 

 artikel een voorname rol onder de specerijen, die via Perzië en Arabië 

 over land uit het Oosten aangevoerd werden, en door de Egyptenaren 

 en Pheniciërs in ruil voor voortbrengselen van hunne nijverheid of 

 voor geld ingekocht en verder verspreid werden. 



Ten tijde van Keizer Augustus was Alexandrië het middelpunt van 

 het verkeer tusschen Rome en Indië, dat in hoofdzaak door Grieken 

 onderhouden werd. Volgens mededeelingen van Straiio waren 120 

 schepen in de vaart tusschen Italië en de kust van Malabar. Specerijen 

 behoorden onder de kostbaarste zaken, die toen vervoerd werden. 



Het kanaal, dat tusschen den Nijl en de Roode Zee door de 

 Ptolemaeërs gegraven was, maakte het scheepsverkeer gemakkelijk ; 

 nog na den slag bij Actium, 31 v. C, konden eenige schepen van 

 Cleopatra, zij het ook niet zonder bezwaren, nog door dit kanaal in 

 de Roode Zee komen. Plinius de Oude verhaalt, dat in zijn tijd, reeds 

 voor een waarde van 100 millioen sesteriën (12 a 13 millioen gulden), 

 volgens de tegenwoordige geldswaarde een veel grooter bedrag ver- 

 tegenwoordigende, aan Indische waren jaarlijks te Rome ingevoerd werden. 

 Reeds in de 4<1e eeuw vóór Christus gewaagde Theophrastus van 

 twee soorten peper, de zwarte en de lange. Dioscorides vermeldt 

 peper als een product van Indië, hij kende ook de witte peper. Pi inius 

 geeft op, dat in zijn tijd een pond lange peper 15, witte 7 en zwarte 

 4 denariën waard was. Omstreeks 540 jaar na Christus schijnt Cosmas 

 Indicopleustes de kust van Malabar bezocht te hebben, hij levert de 

 eerste beschrijving van de plant en schrijft, dat zij een klimplant is, 

 die zich hoog in de boomen vasthecht. Marco Polo noemt in 1280 

 de peper een product van Java en een Venetiaansch reiziger Nicoli 

 Conti zag de plant in de 1 5<ie eeuw op Sumatra. 



