329 S|)pcerijen. 



Aan de geheel afgestorven planten is het dikwijls niet meer te 

 zien aan welke ziekte zij geleden hebben ; bovendien kunnen boorders 

 ook een reeds door wortelziekte geïnfecteerde plant aantasten. Deze 

 beide ziekten hebben in de ommelanden van Telok Betong groote 

 verwoestingen in de pepertuinen veroorzaakt. 



In de door wortelziekte aangetaste planten werden in de meeste 

 dunne wortels, als zij nog niet geheel verrot waren, meer of minder 

 talrijke exemplaren van Hetcrodo a radicicola aangetroffen. 



Wel hebben de peperplanten geen bijzonder krachtig of uitgebreid 

 wortelstelsel en zullen er dus onder lijden, maar toch is het niet 

 onmogelijk, dat de aaltjes hier niet de eenige en niet de voornaamste 

 oorzaak van het snelle afsterven van de planten zijn. 



Prof. Zimmermann zegt, dat het niet onwaarschijnlijk is, dat een 

 schimmelplantje een geduchte helper van de aaltjes is, hetzij dat het 

 laatste zeil de plant binnen dringt of hetgeen waarschijnlijker is, het 

 in de wortels komt door de wonden, die de aaltjes maken. De aan- 

 wezigheid van schimmeldraden in de peperwortels werd herhaaldelijk 

 aangetoond. De schimmel kan nog niet gedetermineerd worden. Voor 

 de praktijk komt het er minder op aan welke ziekte de grootste 

 schuldige is, daar zij op dezelfde wijze bestreden moeten worden. 



Is de tuin nagenoeg geheel door wortelziekte vernield, dan zal 

 het verstandigste zijn hem eenigen tijd braak te laten liggen. Bij den 

 bekenden snellen plantengroei in de Lampongs zullen de tuinen weer 

 spoedig in jong bosch veranderen. Heerscht de ziekte slechts sporadisch, 

 dan kan men de planten met wortels en al uittrekken en ter plaatse 

 verbranden en den grond met kalk of met een andere voor de aaltjes 

 giftige stof vermengen, ook de dadap of andere steunboomen, op welker 

 wortels de aaltjes een voedingsbodem vinden, moeten verbrand worden. 

 Eindelijk moet het aangetaste grondstuk omheind worden, opdat de 

 aaltjes niet door er over loopende menschen of dieren verspreid worden. 



Prof. Zïmmermann bespreekt een tweetal kevers, waarvan vooral 

 een tot de Curculioniden of snuitkevers behoorend insect nogal schade 

 veroorzaakt ; de andere is een Ceramycide of boktor. 



De larven van de snuitkevers vindt men meestal in de nabijheid 

 van de knoopen, waar zij beginnen met een meer of minder groote holte 

 te graven. Later dringen zij in het merg der internodièn, waar zij korte 

 gangen maken. Al heel spoedig sterven de plantendeelen boven de plaats, 



