Staartpeper. 



Nog een paar andere pepersoorten zijn voor den handel van 

 beteekenis, zoo onder anderen Piper cubebe, die in den Catalogus van 

 's Lands Plantentuin van Teijsmann en Binnendijk onder den naam van 

 Cubebe officinalis Miq. vermeld staat. De inlandsche namen zijn kemoe- 

 koes, Mal. rinoe, Soend. en in den handel is zij bekend als staartpeper, 

 om een kleine verhevenheid, die na het afbreken van den steel op 

 de pit overblijft. 



Toen er tusschen 1880 en 1890 vrij plotseling groote vraag naar 

 cubebe kwam en de prijs steeg van ƒ25. — tot ƒ250 a ƒ300 de picol, 

 was er niet genoeg voorraad en kon aan de talrijke aanvragen niet 

 voldaan worden. 



Er werden toen allerlei andere aromatische zaden onder den 

 naam van cubebe aangeboden, onder andere die van Cubebe canina 

 Miq., Sirih andjing of Sirih oetan, waarvan de korrels iets kleiner zijn 

 dan die van staartpeper; van Cubebe mollissima Miq. Tjeuli mehong 

 met iets grootere pitten en van Muldera baccata Miq. rinoe manoek 

 of kehkab, die er nog meer op gelijken maar geen verhevenheid op 

 de pitjes vertoonen. Zelfs de zeer aromatische zaden van Tetranthera 

 polyantha var. citrata, kilemoh werden voor cubebe aangeboden. 



De staartpeper komt op Java en in den Archipel op verschillende 

 plaatsen in het wild voor, een groot deel van den uitvoer is bosch- 

 product. Er bestaan echter ook aanplantingen, meestal kleine. De 

 cultuur heeft veel overeenkomst met die van de peper, de cubebe groeit 

 liever wat hooger boven de zee, zij komt in het gebergte in het wild 

 voor en tiert daarom niet zoo goed als de zwarte peper aan de kust. 



Toen in 1888 en 1889, aangelokt door de hooge marktprijzen, 

 iedereen staartpeper wilde planten, zijn er nog al vergissingen gemaakt. 

 Men kocht van Inlanders plantjes, die zij uit de bosschen brachten. 

 Muldera baccata gelijkt het meest op cubebe, de jonge bladeren zijn 

 niet zoo paars, maar men kan er zich licht mede vergissen. De pitten 



