356 



ongeveer drie jaren, het grootste gedeelte van dien tijd brengt hij in 

 larvetoestand door. Behalve de gaten, die tot de gangen toegang 

 geven en later het kwijnen van den boom veroorzaken, ziet men er 

 uitwendig niets aan. De gaten vallen echter spoedig in het oog, zij 

 zijn niet groot, de kever bijt rondom het gat den bast weg, zoodat er 

 om de opening een kaal plekje te zien is van 25 a 30 m.m. middellijn. 



Aangetaste boomen in bijna alle takken van redelijke grootte 

 bevatten gewoonlijk een groot aantal larven en het eenige middel is 

 het omkappen en verbranden, in ieder geval het zoo ver mogelijk 

 verwijderen van den zieken boom. Welisw'aar kan een zieke boom 

 nog wel eenige jaren een kwijnend bestaan voortslepen, maar veel 

 vruchten kan hij niet meer geven en hij is een voortdurende haard, 

 van waar uit de kevers andere boomen aantasten. 



Een andere kever in de Minahassa bekend als gaai, tast den 

 boom zelf niet aan, wel de dikke takken. De tak, waarin de larve zich 

 bevindt, is opgezwollen, hij is op die plek dikker. De larven maken 

 geen lange gangen, zij zijn hoogstens 15 cm. lang en ten slotte sterft 

 het bovenste deel van den tak. Veel schade veroorzaakt dit kevertje 

 niet; door het spoedige afsnijden en verbranden der takken kan men 

 het er wel onder houden. 



Nog een ander zeldzaam voorkomend insect is het takkevertje, 

 dat al heel weinig schade aanricht. 



Het notenboorkevertje komt op sommige plaatsen veel voor. De 

 aangetaste noten hebben in de harde schil een min of meer groot 

 aantal kleine gaatjes van nog geen m.m. groot. Breekt men de noot 

 open, dan bemerkt men, dat ook de dop aangeboord is ; het kevertje 

 boort in de pit een gaatje van 1 m.m. doorsnede en 3 a 4 m.m. diepte, 

 aan het einde van deze kleine gang ligt gewoonlijk een hoopje eitjes, 

 niet zelden treft men het kevertje er ook in aan. Het is donkerbruin 

 van kleur en circa 2.5 m.m. lang en 1 m.m. breed. 



De kevertjes leven niet alleen in de versche maar ook in de 

 oude noten, die in de pakhuizen bewaard worden en richten daar 

 soms vrij veel schade aan. Het kalken van de noten is blijkbaar een 

 eoed middel om verdere schade te voorkomen. 



Prof. Tschirch nam er een proef mede, hij bracht een aantal 

 eekalkte noten in een flesch en in een andere flesch een aantal niet 

 gekalkte. In iedere flesch plaatste hij een aantal kevertjes in ver- 



